Ó CHEGAR Á ROTONDA... Á ESQUERDA.

¡¡ UN ESCRITOR !!

2011-11-07T21:01:00.003+01:00

Por casualidade e para a miña completa sorpresa, cae nas miñas mans un libro escrito por un dos nosos veciños.

Recoñezo que cando lin pola parte de atrás do libro, de qué se falaba nas súas 456 páxinas, viñéronme á cabeza ideas e cousas que te das conta non é exactamente do que trata unha vez que o abres e tes pos a lelo.

En realidade ven a ser, nin máis nin menos que todo un percorrido por lendas, creenzas, historia, mitoloxía, moralexas ("LA MARIPOSA Y EL CUERVO")... a través das conversas entre un avó e o seu neto. En todo o libro (ou debería dicir ata cerca da metade, que é por onde vou lendo) trátase a ironía e as incongruencias da relixión, Deus, o Demo... expóñense preguntas para a reflexión... Decididamente, non é un libro para leer dun tirón, senón para ir lendo a poucos.

Dende aquí a miña noraboa por lanzarse á aventura, indicando unha fermosa frase á que él mesmo fai referencia no libro: "Aprender es como remar contracorriente, en cuanto se deja, se retrocede".

DOS PERMISOS PARA LUMES

2011-10-28T15:11:00.003+02:00

No sucesivo, os permisos para lumes, denuncias de medio ambiente, e semellantes, serán levados dende a nova oficina de Medio Ambiente, que ven a ser o antigo centro médico de Vilalonga, diante da gasolineira. Deste xeito, o concello aforra o aluguer que lle costaba anualmente a antiga oficina ó lado do campo de futbol (8.400 €/ao), o cal, nos tempos que corren é moi de agradecer.

Alí, os martes de 8 da mañán a 3 da tarde, J.Luis Rodriguez atenderá ós veciños persoalmente.

Tamén se levará dende alí todo o referente ó GDR (Grupo de Desenvolvemento Rural) do Salnés.

HOXE, CATRO ANOS NO CAMIÑO.

2011-10-01T09:06:00.014+02:00

Un día tal como hoxe, douse inicio a este blog da seguinte maneira... http://ondequedavilalonga.blogspot.com/2008/10/si-que-sale-en-el-mapa.html

Quero aclarar que a este blog déralle aloxamento primeiro en blogia, pero pasado arredor dun ano, decidín trasladalo a blogspot co conseguinte traslado dos artigos que considerei oportunos, e tamén algún comentario foi trasladado.

Durante este tempo, tentei ir dando a coñecer un pouquiño a historia do pobo, os seur rinconciños con encanto e ata a súa fauna, xa que como saberedes, estamos incluídos na zona ZEPA http://ondequedavilalonga.blogspot.com/2008/11/lagunas-de-cachadas-y-os-leiros.html o cal non quero que se nos esqueza a ninguén.
Despois de este tempo. . . bueno, dicirvos que si ben os medios e o tempo non sobra, a ilusión non falta, polo que espero seguir outros 4 anos ó pé do cañón, ensinando a quen o desexe que estamos aquí, no mapa, dentro do Salnés, e tamén somos Sanxenxo.
Porque, como alguén dixo unha vez... "un pueblo sin memoria, es un pueblo sin identidad".
Graciñas a todos.

PARQUE INFANTIL DE LAGAREI

2011-09-11T11:46:00.002+02:00

Un día tal como hoxe, fai xa dous anos, pasei por un parque que estaba subindo dunha lagoa nas Cachadas atopándoo neste estado http ://ondequedavilalonga.blogspot.com/2009/07/un-parque-para-as-cobras.html e fai uns días puiden comprobar que segue igual, aínda que o que sí puiden ver e que debe ocuparse algún veciño de "darlle unha pasada" de guadaña de cando en cando (porque non creo que pasaran os do concello), xa que a herba estaba a medio crecer nalgúns sitios.

O banco está mais vello, as árbores medraron (bastante)... pero alguén debe seguir agardando que os nenos entablen conversación coas cobras. De pena.

A PE DE CAMIÑO, BASURA.

2011-09-08T15:59:00.002+02:00

Viña eu para a Lomba cando antes de chegar ó sinal volvín ollar, como tantas outras veces para os restos do que no seu día debeu ser un fogar. Ruinoso,esquecido... pasándolle o tempo por riba...

E casi en frente dela, reparei no que se está a converter nun vertedoiro, xa que puiden ver que había un chisco de todo. De todo o que un non quere na casa, claro: plásticos, botes de pintura, un cesto de mimbre vello, botellas, ferros, restos de podar árboles, un espello enteiro (non o romperían por aquelo da mala sorte...), cartón e demáis porcadas. Ás veces estas pequenas cousas non custa tanto facelas ben e non dou entendido á xente que fai isto (sintoo si o leen, non vou cambiar de parecer). Non estamos en plena África onde a fame e a sede non lles deixa pensar na estética nin no ambiente nin en nada. Estamos nun dos países que chamamos "civilizados".

Esto é unha porcada, e punto.

FINCA DO TOUREIRO, II

2011-08-31T17:35:00.003+02:00

Conta un veciño que na fonte da Torre, fai uns 20 anos, tamén había un pasadizo. Para ir a fonte baixabase todo por unha especie de camiño cuberto cunha viña e logo por uns escalons de pedra, quedando a fonte, tamén debaixo de unha viña, e cunha especie de pequeno cerrado en redondo de pedra, xa que cadraba baixo nivel da terra. Á esquerda había, facendo unha media luna, un banco de pedra e á dereita estaba o picho da fonte cun pequeno recuadro onde caía a auga e un banco mais pequeno. Parécelle lembrar que nun dos lados había tamén un pé de pedra do que unha vez fora unha mesa. No murete do lado dereito, houbo unha virxe nun oco na pedra, e debaixo dela, cunha altura de 1 mt. aproximado, o pasadizo. Dime que nunha ocasión, coa ánsia que dan os 15 anos, meteuse cun amigo por ese pasadizo cunha linterna ata onde o medo puido máis que a curiosidade (uns 50 mts.aprox.), xa que ademáis de estar en mal estado, había que ir de rodillas. Di que na súa casa sempre escoitou que o pasadizo ía a dar á unha nogueira e que por varias zonas de Rouxique había pasadizos que quedaran do tempo dos mouros. Todo esto quedaba dentro da antiga finca do que foi o chamado "Pazo do toureiro".

Dentro da finca, había tamén unha palmeira que estaba diante das escaleiras que ían de maior a menor (empezando por abaixo) ata a entrada do pazo que estaba na primeira planta (tamén ai quen di que debaixo da palmeira había enterrado un mouro...). No baixo estaban as cuadras de animais, ás que para entrar dende a 1ª planta, xa se podía saír por outra escaleira que baixaba por a parte de atrás do pazo, e así non dar un rodeo. De todo isto, puxémonos a facer unha especie de "croquis". PERDOADE A BAIXA CALIDADE.

Asegura él, que cando se desfixo o pazo, parte do vecindario quedouse con antigos mosquetons que estaban aínda dentro, levaron tamén a virxe da fonte, moita da pedra... e desapareceu tamén unha enorme lagareta, que estaba nun caseto a un lado do pazo.
Cara a parte de atrás (do que se ve aínda o sitio onde houbo un portalón http://ondequedavilalonga.blogspot.com/2010/11/finca-do-toreiro-i.html ) estaba un camiño que ó outro lado tiña unha finca tamén do pazo, onde corrían os toros e se supón, practicaba o toreo o dono do pazo. A ese lado habíatamén un cruceiro (que alí segue).

Curiosamente, aínda non conseguín que ninguén me dera o nome do toreiro.

Todo o que queda daquel pazo hoxe, son as paredes maltreitas, o cruceiro, e o piorno que foi trasladado de sitio e pode verse dende a carretera (aínda que cuberto de silvas).

¡ O que disfrutaría eu hoxe!, podendo ir ver algo semellante do pasado do noso pobo: pazo, pasadizos, mosquetons e demáis...

¡ A VOLTA CICLISTA A ESPAÑA !

2011-08-30T14:25:00.007+02:00

Por un anaco de Vilalonga, pasará o xoves a Volta Ciclista a España, que virían de Combarro, pasarían por Raxó, Areas, Nanín e o Vinquiño, para chegar á rotonda diante do Bar Stop, e deseguida collerían para Cambados ó longo da PO-550.

Calculan que pasarían ó redor das 5 da tarde,polo que todos aqueles que desexen ver o seu paso, que lembren estar vixiantes dende unha hora antes, diría eu... e con este tempo...

A min vaime ser imposible... Igual se anima alguén a tomar unha fotografía do momento e remitila para ser engadida aquí no blog do pobo.

¡ Saudiños !.

EN 1935...

2011-08-11T16:58:00.001+02:00

(17 Nov. do 35). Tivo lugar en Vilalonga o choque frontal entre dúas bicicletas. Nunha iba José Lis Fajardo, de 21 anos, e na outra José Varela Vázquez, un veciño de 18 anos que levaba con él un neno de 12, Miguel Jiménez Silven, fillo de vendedores ambulantes. Os tres sufriron lesions importantes, sobre todo o neno que foi trasladado ó hospital.

MEMORIA HISTORICA DE O GROVE

MAIS PASADIZOS

2011-07-06T12:39:00.002+02:00

Falábabos fai uns días do pasadizo que ía fai moitos anos dende a casa de Toñito e Laura, que para os que non o leran, ía da finca destes veciños ata a igrexa de San Pedro pasando por o Revel. Pois ben, tras ler esto, dime un amigo que fai uns 15 anos, traballando él na casa dun veciño da Touticeira, por detrás de Pinturas Cholo, tamén veu unha especie de galería ou minas que tiña na finca del e que tamén parecía ir hacia a igrexa.

Desto dos pasadizos non topei constancia en ningún sitio máis, que na boca dos que me foron contando, quizáis onde se podería saber algo é nos archivos do Arzobispado, o cal non está ó meu alcance, aínda que penso seguir informarme en onde me surxa ou poida, xa que me parece moi intererante a cuestión: ¿a qué obxecto tiñan casas concretas na antigüidade estes pasadizos?, suponse que para escapar (en teoría as igrexas daban cobixo en malos tempos) ou no mellor dos casos por discreción... pero... ¿porqué esas casas concretas?...

Fervéllame a curiosidade por saber máis do asunto.

CHEGAN AS FESTAS

2011-07-04T00:46:00.053+02:00

Pasadas as festas que empezan con San Pedro, e acaban co Carme pasando por San Cristobal e o Sacramento ai que dicir que o balance en xeral, según puiden oir e bastante bo, tendo en conta que as orquestas foron collidas a ultima hora, rápido e correndo, e tivemos á "Panorama" e á "Marbella" no medio, que son de primeira categoría, e tamén se logrou variedade para os cativos. Lástima que o tempo non foi todo o veraniego que se quería, pero foi aproveitable.

Lembremos que fai arredor dun mes que se formou a nova directiva, pois en principio ninguén quería facerse cargo dela (o cal non é de extrañar según as anecdotas que me contaron acerca dalgún veciño...). A cuestión é que con ganas, todo se fai, e menos mal, porque non me podía imaxinar que un pobo como Vilalonga non tivera a súa festa cando sitios máis pequenos ían tela. Non faltaron fogos, pasacalles, banda de música, chocolate gratis... en fin, que para habela feito nun mes, estivo bastante ben, para mín.

Gracias polo esforzo.

PETO DE ANIMAS E PASADIZOS

2011-07-01T01:14:00.005+02:00

Na fachada dun domicilio particular, pola zona de Rouxique, topei fai un tempo o que eu cría o seu propio "Peto de Ánimas". Non vía ningunha data, pero parecíame bastante antigo, e por algunha razón dábame a impresión que pertencía a outra cousa máis grande... E así era: tempo despois, a neta e o xenro da casa fanme saber que antigamente era como un altar onde se poñían velas e que antes de ser unha casa, fai moitos anos, houbo un pazo cuya capilla comunicaba a traves duns pasadizos baixo terra coa torre e coa igrexa parroquial de Vilalonga (alucinante). A entrada dos pasadizos, según me din, está cuberta nunha punta da finca, en esquina. Parece ser que en certa ocasión un dos donos, o fillo de Toñito (o dono), tentou baixar xa que aínda conservan as escaleiras, sen embargo foi imposible ó estar anegado todo en auga, ademáis de que fai uns anos, un derrumbamento que houbo no Revel foi debido a esta cuestión dos pasadizos ata a igrexa, por eso se rechearon con terra.
A virxe como era costume polo visto naquela época (lembrade http://ondequedavilalonga.blogspot.com/2009/06/de-mal-de-ollo-e-crenzas.html ) non quixo tirala a dona no momento de tirar o pazo xa que se decía que os santos non deben sacarse do sítio. O pazo, tamén como é o habitual tiña un escudo que agora esta na fachada da casa do defunto Alfonso Vilar, que, dinme, naceu nese pazo no 1927. Esto consulteino con tres maiores por Rouxique e solamente unha veciña dixo que sí o sabía. As terras que están á dereita, dime a neta de Laurita (a dona) pertencían ós moros, e hacia alí quedaba a capilla.
Contan os donos, que nos bordes da finca houbo un cementerio de nenos que pertencía á capilla.

Esto último sorprendeu moito ós tres maiores ós que consultei... toda unha historia, ¡¡e non sae en ningún sitio!!.

DENDE AQUÍ, O MEU AGRADECEMENTO POLA INFORMACIÓN.

O escudo na casa de Vilar.

AS TELLEIRAS EN AZUL

2011-06-25T16:36:00.027+02:00

Seica despois de invertir 1,4 millons de € no "museo" Telleira, aquela zona vai contar coa bandeira azul. O sitio en xeral é bonito, pero non está nada aproveitado nin moito menos posto en uso, salvo, para os da escola taller, e sen embargo... todo o que veña ben vido sexa...

O que me pregunto é que van facer co tubo que alo menos fai un par de meses, seguía a votar ó mar un líquido cheirento xusto alí na telleira ...

ENTRENADOR E PRESIDENTE

2011-06-24T01:03:00.002+02:00

Finalmente, a pesar do seu desexo manifesto de deixar a presidencia, Jaime Camiña confirmaba ó entrenador Gabi Leis para a proxima tempada. Cabe facer saber, que aínda que segue a ser o presidente, e con esto, o que vai prestar a imaxe nas cuestións que se deba, no clube acaba de fundarse unha xunta de xestión.

Imos ver si co esforzo e as ganas de todos, polo menos, non baixamos. Seguro que sí.

OUTRO VECIÑO. , D.E.P.

2011-04-07T18:31:00.002+02:00

Enterome fai media hora de que novamente temos que lamentar a morte dun veciño, por enfermidade, a noite pasada: o pai de Beatriz Camiña (Betty).

Os meus respetos para toda a familia, e ó falecido, que descanse na gracia de Deus.

UN VECIÑO, D.E.P.

2011-03-12T12:55:00.002+01:00

Acabo de saber o falecemento dun dos nosos veciños, Bernardo, o home de Raquel, da familia dos Lores. Na mañá de hoxe según as primeiras informacións polo pobo, estaba a "tomar" un bloque de pedra, cando non se sabe ben porqué a pedra véuselle enriba e esmagouno.
Según comenta un veciño da Revolta, a primeiras horas da mañán vírono él e súa nai alí ó lado da casa, polo que quedaron impactados ó saber da súa morte na zona de Nantes.

As miñas maiores condolencias á viuva, e envíolle unha aperta a ela é ós tres fillos, que necesitarán de todo o cariño e apoio que se lles poida ofrecer.

Para o falecido, que descanse en paz.

DO TALLER DE EMPREGO

2011-03-08T21:35:00.002+01:00

Falando cun afortunado do taller de emprego, coméntame que lle gusta o que están a facer. Os luns teñen teórica, que antes daban en Portonovo, e agora lle imparten no Museo-Telleira, polo que non pisan a Carpintería de Piedras, e os empregados de Piedras traballan. E de Martes a Venres, pola mañán están na de Piedras facendo as clases prácticas, e por a tarde os traballadores de Piedras.

Polo que me conta, xa están a facer cousas para ir colocando por o concello.

E por certo, según me dí, rumoréase que antes da Carpintería de Piedras, o Concello tratara con unha de Portonovo, pero, houbo un desacordo, e de rebote, véulle caer a Piedras. Esperemos que lle paguen o aluguer en punto, polo menos, que coa fama de pagador que ten o concello dun tempo a esta parte...

UNHA VECIÑA NA POSTGUERRA...

2011-02-28T23:10:00.007+01:00

Unha veciña conta que nos tempos das barreiras en Vilalonga, tiña unha especie de veleiro cuio casco tiña a proa en pico e popa recta, e unha soa vela, que trouxera da Coruña e que todos os veciños llo rían por ser o único daquel modelo que había na zona. Era un barco curto, e sen embargo máis ancho do habitual, cunha vela e guiado por unha veleta manual na parte de atrás. Sen embargo, aquel barco que algún veciño consideraba ridículo, tiña uns cinco metros de longo e podía levar ata 4000 kgs., que xa era importante para aquela época. Ela usábao como medio de vida para levar golfeiro dun lado a outro. Ou cando era preciso para achegar algunha outra cousa ós grandes barcos que chegaban á Toxa e non podían achegarse a esta zona polo pouco fondío existente. Conta que nunha ocasión foille requisada a carón da Toxa, inxustamente polos gardas da postguerra, e por enriba fixéronlle pagar unha multa. Ela agardou á noite para ir recuperala, xa que sabía onde as gardaban, coa tranquilidade de que os gardas non soían voltar por os sitios onde gardaban o que "requisaban", asunto que levaban outros. (Imaxino que o que faltaban eran rexistros ou control do tema, pois ninguén veu reclamarlla e ela sigueu a faenar con ela. A cuestión é que tivo moita sorte.)

DO DUQUE DE PATIÑO

2011-02-03T20:48:00.001+01:00

Fai un tempo alguén me comentaba que tiña entendido que o marqués de Patiño estaba enterrado en Vilalonga. Despois de ver o Compendio historico, xeografico e xenealogico dos soberanos europeos, escrito por Manuel Trincado, e algún libro de Pazos, a información tirada foi que D. BALTASAR PATIÑO SAAVEDRA Y MOSCOSO, señor do pazo de Vilalonga foi enterrado nel, din no 1714. Fora nomeado por Felipe V, o rey, Duque de Patiño en Nápoles mediante un Decreto Real o 11 de febreiro de 1713, e marqués non foi ata os anos sesenta. Dise que distintas ramas formáronse por Galicia, Portugal, Andalucía e ata Italia.
Como curiosidade, indícase que o escudo foi creado con cinco patos de prata sobre un fondo de cor azul.

O que hoxe é o hotel Pazo el Revel, propiedade dos Ansorena, foille comprado ós Patiño no 1950, máis ou menos, e daquela parece ser que se lle chamaba Casa dos Patiño.
Daquela, chamábanlle Pazo Revel, á casa dos Velón, así que cando D. Luis Ansorena decidiu abrir o hotel co nome de Revel, a familia Velón pensou chamarlle á súa casa, Pazo dos Pardo en honor á avoa de D. Ignácio Velón: Dona Elisa Pardo, que foi quen legou a casa.
Fai xa tempo, Luis Ansorena fixo derribar a capilla do pazo de Patiño, que esta onde agora é depósito de auga, na Candelaria, e según puiden saber de boca de D. Ignacio Velón, nunca se falou de ningún enterramento e tampouco ten idea de donde puidera estar.
Polo tanto, si é certo o indicado, quédame o interese por saber en que momento foi exhumado e trasladado a outro sítio, e a cal.

DIA INTERNACIONAL DOS HUMIDAIS

2011-02-02T16:18:00.001+01:00

Como os humedáis nosos seguen máis ou menos igual, voume limitar a un enlace, que é evidente que eles explicarano mellor ca min.

http://www.lavozdegalicia.es/arousa/2011/02/03/0003_201102A3C6993.htm

O CONCELLO ALUGA UNHA CARPINTERIA

2011-01-27T15:01:00.004+01:00

Finalmente, para o obradoiro de emprego, o concello decántase por unha carpintería de Vilalonga, para alugar, se e certo o que me asegura alguén esta fin de semana. Non me trascendeu o importe nin as condicions, pero bueno, é de supoñer que coa crise, e algo que vai ben. A carpintería elexida e á de Piedras.

DESPEDIDA A UN ARTISTA

2011-01-25T21:27:00.003+01:00

Despois dunha longa enfermidade, morreu o escultor Alfonso Vilar, enterrado hoxe na parroquia, coa dor dos fillos e a viuva, e acompañados este por representantes da Diputación.

Tamén acudiron dente a Escola de Canteiros de Poio a despedir a un dos mestres.

Morreu o artista creador da Madama de Sanxenxo entre moitas outras obras de singular beleza, algunhas nin están no país.

Moito dese arte queda tamén no exterior da súa casa, e nos xardíns da súa filla, na Toxa.

Morreu un artista. Descanse en paz.

IMAXE: J.L.MOSQUERA

AS TELLEIRAS NO DIARIO

2010-11-28T16:00:00.008+01:00

Tras coller o Diario de Pontevedra no kiosko, e co plato de comida ó lado, puiden ver como se facía saber parte da historia de Vilalonga.

IMAXE CEDIDA POR ALBINO CANEDA

Alédame moito ver que se puxeron en contacto con Laura Camiña, e que ela dou a súa visión lembrada daqueles duros tempos, cando ela era nena, e seu pai, Cándido, traballaba arreo. (Tamén seu irmán e seu avó eran telleiros). "Erguíase ás cinco da mañá e traballaba ata que se facía noite. Apenas tiña tempo para comer, e pouco máis. No verán só facía vida cos compañeiros de traballo", lembra Laura. No inverno, toda a familia se adicaba a vender a quen dera máis. Chegaban barcos de moitas zonas para levar as tellas pero eran eles quen tiñan que levar a mercancía ata o sitio de carga. E por riba, buscar sitio para non deixar as fincas en campo, cóntanos Laura. Tamén di que aquelo non era vivir, xa que non había nin tempo para ver á moza, e os máis vellos encubrían ós novos para facer unha escapada. Sempre ían os telleiros, descalzos, e o barro desfacíase cunhas coitelas de gran tamaño, que non eran sinxelas de dominar.

Alédame sinceiramente, que por Laura (e o Diario) poidamos coñecer un chisco máis de todo un pasado da aldea. ¡ Gracias !.

ALGO E ALGO...

2010-11-27T15:10:00.000+01:00

Leo na prensa que finalmente se lle vai dar uso ó museo-telleira. Vanse expoñer en imitacions, alí, o que se vai topando na excavación da Lanzada. O meu primeiro pensamento, e en voz alta: Algo é algo.

IMAXE RBDA DE NOVAPONTE (1973)

Di a prensa ademáis que se da a coñecer o que se sabe dende as primeiras excavacions dos anos 50.

Dona Catalina, a alcaldesa, e o presidente da Diputación, con algún máis, inauguraron a exposición co nome: "Descubre A Lanzada".

Polo visto xa se usaba a Telleira para ir almacenando o material atopado, e vaise ceder para que tamén se vaia archivando o material que se tope en Ribadumia, no Monte do Castro.
Según di o xornal, a exposición deixa ó descuberto que A Lanzada era un gran centro comercial e político dende o 800 a.d.C ata o 600 d.d.C.

800 antes de Cristo hasta el 600 de nuestra Era.

Curiosamente, dí tamén o xornal, que se quere usar a Telleira, por fin, para darlle mérito ó que ai ó seu redor, aparte da propia historia da telleira. Darlle interese á variedade medioambiental do seu arredor.

O que non concreta, e cando, que é o que a min me facía ilusión...

DOS TERREOS DA PARROQUIA, II

2010-11-20T17:05:00.000+01:00

Aquí vos deixo cal é exactamente a finca en discordia co Arzobispado. Como vedes ven sinalada en amarelo.

No PEI 12, veñen a ser en total 8 fincas, a liña en gris que se ve en medio e un vial que pensan abrir, como vedes ata xusto diante a entrada ó centro médico.
Enterada por D.Ignacio Velón que a Asociación de Veciños sí tomou interés no tema no seu día, e co fin de saber algún dato máis da cuestión, púxenme en contacto co noso arquitecto local, D. Jaime Camiña e velaquí vos deixo a resposta:

Querido amigo/a Vila Gonde; sobre el tema que me preguntas no se si hubo o no reuniones con el arzobispado pues cuando se habló de ese tema, el presidente de la asociación de vecinos era Eladio y las consultas que me hizo siempre fueron sobre la posibilidad de arreglar la casa del cura.

¿Mi opinión?; ¿es necesario realizar una iglesia nueva?,¿no es mejor arreglar la existente?. La nueva directiva que hay en la asociación de vecinos se esta moviendo mucho mas en este corto periodo de tiempo que llevan que la anterior, y a pesar de que se "acusa" de que el presidente tiende mas hacia los ideales politidos de la derecha, existe ahora una directiva de todos los colores habiendo, como digo yo desde gaviotas a alcachofas pasando por estrellitas. Creo que funciona mejor que antes esta asociación y que se tiene que apoyar por parte de todo el pueblo. He estado en reuniones con ellos (sin pertenecer a dicha directiva) en el ayuntamiento y he visto discutir y defender las necesidades de los vecinos a Amancio pasando por encima de los "ideales politicos" de su partido. Es por ello que creo que se podria ayudar mas a esta gente para que hagan mas cosas, estando con las manos atadas al no tener mas apoyo por parte de nosotros, los vecinos de Villalonga. Nos quejamos de que en nuestro pueblo no hay nada, en los foros lo único que se hace es criticar que los concejales y la oposición no hacen nada, amigo/a, como dice el tio Sam no digas que hace el pueblo por ti... piensa que puedes hacer tu por tu pueblo, ya llega de protestar y empezar a hacer cosas, no te das cuenta que en las directivas de las asociaciones del pueblo la media de edad es superior a los 50 años, ¿donde van los de nuestra generación?, me parece muy mal que la gente proteste y no haga nada, este pueblo nuestro tiene un potencial muy grande que no sabemos utilizar por que solo miramos para nuestro ombligo y dejamos que las mal llamadas" fuerzas vivas" del pueblo sigan siendo siempre las mismas. Dentro de lo que me toca a mi, como presidente del club de futbol, conseguimos un grupo de personas donde el mayor de todos soy yo con 39 años, hay gente desde los 18 que trabajan con ilusión por algo en lo que creen, ¿ no podemos tener entonces en todas las asociaciones a gente joven?, solo hay que empujarlos un poquito y se consigue, insisto, hay potencial y no lo sabemos utilizar.

Te contesto a este correo por ver tu nombre en varios foros, pero si se quiere saber las cosas de primera mano y con mas detalles se tiene uno que identificar pues el anonimato nos hace valientes y así nos va.

A miña resposta a este ultimo párrafo, foi, que non o obriguei a contestar, fun moi educada preguntando. E non lembro haberlle faltado á Asociación xamáis, así que, que non sei a qué ven o de "valentes". Tamén lle expuñen o porqué do anónimato: é como mellor se traballa sin ter que aguantar mencions ou insultos a terceiros que aquí non teñen vela. (Outra cousa é que todo o mundo me comprenda). Queda un punto, no que estamos de acordo, e que xa abordarei noutro momento.

E para rematar xa con este tema, deixovos as imaxes que penso en xustiza, non deixan duda do proceso dese terreo. En primeiro lugar, o recibo, conforme a cantidade se lle abonou como donación ás monxas. En segundo lugar, queda parte da carta onde se lle pide ó clero, unha vez comprobado que se vai facer obra civil, que cumplan o pactado.En terceiro lugar, vese con toda claridade que efectivamente o trato foi que a finca sería para "recuperar almas", e deixouse constancia mediante decreto e ante notario.

E a última imaxen, como vedes, é a resposta do Arzobispado.

Coa verdade diante, que cada un se forme a opinión que pense conveniente.

A FINCA DO TOREIRO, I

2010-11-12T17:02:00.003+01:00

Señor, ¡¡ pero qué lástima !!

DOS TERREOS DA PARROQUIA, I

2010-11-10T16:35:00.004+01:00

Imaxino que moi pouca xente sabe que é do capital da parroquia, e tampouco todos saberán que orixinalmente, a parroquía era San Tome de Gondar. Nunha época estivo separada en San Tome de Gondar e San Pedro de Vilalonga e finalmente quedou Gondar dentro de San Pedro de Vilalonga. A division do que era Gondar e Vilalonga, está na mesma Xunca Branca.
Vilalonga, sempre se dixo, é unha parroquia "pobre", xa que o único terreo que posuía en propiedade era onde está a Igrexa. E díxose sempre porque a capela de Gondar tiña os terreos que están ó pasar a curva do estanco de Reiniño e ata chegar a primeira casa antes do Hotel Santomé, os chamados do "Rio da Igrexa". Son terras que eran cultivadas por os veciños e pagábaselle un arrendo á igrexa, e que aínda se alugan. Antígamente, a capela de Gondar tivo tamén montes que foron vendidos polo arzobispado.
Curiosamente, hoxe Vilalonga ten dúas terras, onde está a propia igrexa e un terreo no PEI 12 frente á funeraria As Angustias, xusto a carón do terreo que ten o cartel da Carpintería Piedras, e que foi "doado" por a familia Velón, seguindo un camiño pouco común.
Fai máis de 3 décadas, o párroco D. Benito, pideulle ós pais de Nacho Velón que doaran unha terra cerca da carretera para facer unha nova igrexa, xa que a de San Pedro se ía quedando pequena e non estaba en moi boas condicións. O terreo en concreto que D. Benito pedía figuraba en testamento a nome de D.Pedro Velón e de Doña Luz De Francisco (pais de Ignacio Velón), e indicábase que era para herdar unha irmá de Ignacio, Sor María Ancilla Regina Minorúm (Elisa Velón De Francisco) que era monxa de clausura das Clarisas Franciscanas, e que, como moitos sabedes non poden ter valores ó seu nome nin cobrar renda de ningún tipo polo tema do voto de pobreza que xuran na súa ordenación. Entón, D. Pedro Velón e Dona Luz de Francisco, chegaron a un acordo co Arzopispado de Santiago: Para non ter que refacer o testamento, a doación fíxose mediante un contrato de compravenda no que se valorou a parcela pola metade do que valía no mercado, coa condición expresa de que dito terreo fose para construir realmente unha nova igrexa. A cantidade que figurase no contrato de compraventa, é dicir o 50% do que realmente valía, sería entregado polo Arzobispado a D.Pedro Velón e Dona Luz, cantidade que de inmediato eles donaría ó Real Convento de Santa Clara, en Carrión dos Condes (Palencia). Efectivamente, a donación fíxose no mesmo día posterior do contrato según consta en recibo emitido por a Abadesa do Convento e firmado por varias monxas Clarisas Franciscanas que fixeron de testigos na entrega do diñeiro. Na propia escritura de compravenda (que, co recibo, está en mans de Ignácio Velón), está claramente señalado un Decreto do Arzobispado polo cal a compra se fai para construir un "Templo e Complexo Parroquial", para a "cura das almas". E por iso mesmo, por ser para unha igrexa, se consegue estar exento de moitas obrigas fiscáis.

Máis tarde, a familia Velón enviou un burofax ó arzobispado, pedindo, que de non facer a igrexa, que tiveran a ben facer un retracto da venda e devolveran a parcela á familia, con previa entrega do pagado e máis os intereses. O arzobispado opúxose xa que a súa intención era a especulación inmobiliaria, facer pisos e logo vendelos.

Velaquí está como a parroquia pasou a ter algo máis que o propio terreo da igrexa, mediante enganos, o arzobispado consigueu máis patrimonio, e, como sempre, non foi precisamente para beneficio do pobo. Digo eu, que a Asociación de Veciños, debía reclamar ó Arzobispado (se non o fixo) que fixeran a igrexa prometida para ben de todos, que ó fin é o cabo, ese era o acordo.

O meu sinceiro agradecemento a Rocío Garrido e Nacho Velón, sen os cales non sería posible esta entradiña.

DESCONTENTO MEDICO

2010-10-18T18:24:00.001+02:00

Diante da farmacia topo un papel medio dobrado,medio engurrado no chan, que xa a simple vista se ve que son receitas. Entre dúbidas vótolle a man por si alguén as vai precisar, e ó desdobrar, desenrrugar, topo a imaxe que vos poño, Con dúas receitas grapadas, que sen embargo, non foron usadas para comprar os medicamentos, (se ve que diante da porta, de puro mosqueo tirou con todo). Dado que pon nomes, tanto de médico como de paciente, aínda que non os coñezo, por certo respeito, non os mostro.

Ata onde podo ler, o home queixouse de dor lumbar, e receitáronlle, Nolotil, ¡e Valium!, alo menos, é o que parece poñer. Chámame a atención, que lle deron a folla branca, cando a mín sempre me dan as outras dúas...

Non sei quen sería o descontento, pero está claro que agarrou un mosqueo dos finos.

EXHIBICIONISTA NA VILA

2010-10-15T18:27:00.000+02:00

Nestes días un mozo de arredor dos 30 anos adicouso a ensinar as súas partes e masturbarse diante das nais e rapaces que acudían cada día ó parque infantil que está na praza do pobo, onde os taxistas. Parece ser que as veciñas pensaron nun primeiro intre que era un comercial, xa que viña nunha furgoneta, sen embargo empezaron a notar raro que o home aparecera todos os días, e se adicara a "esperar" aparentemente. O achegarse ó coche, o individuo estaba a "tocar a gaita", e non á de fol precisamente, dentro do coche, polo que hubo que avisar ás autoridades. Nun primeiro instante o mozo tentou fuxir pero foi detido para ser acusado de exhibicionista ante menores.

E TROUXONOS A LUZ

2010-10-14T20:28:00.001+02:00

No ano 1900, abril, constitúese en España a S.G.G.E. (Sociedad General Gallega de Electricidad, que é FENOSA, dende 1955), cun capital de 2 millons de pts., que xa eran moitos cartos para aquel entón. Era un feito a necesidade da electricidade para o bo funcionamento da empresa cerámica de Guisasola, na Fianteira e que era o pilar da industria da zona. Sen embargo foron outros pobos máis prósperos os que disfrutaron da luz antes, como Pontecesures, ou a propia Pontevedra, que tiña alumeado público dende 1888. Sería preciso a aparición dun coñecido inxeñeiro industrial, considerado filántropo pola súa multitude de proxectos: Era dono da empresa "La Hulla Blanca", empresa coa que foi solicitar permiso para levar a electricidade a Cuntis aproveitando o caudal do río Mesego, fundou un xornal no Val Miñor, participou na construcción do tranvía Vigo-Gondomar-Baiona, participou dunha fábrica de azúcre de remolacha, e ata estivo na ampliación do porto de Vilagarcía. Chamábase Laureano Salgado Rodríguez, nado en Caldas de Reis, (¡1847 +1930). Según se sabe, no 1903, empezou os trámites e solicitudes para colocar unha liña eléctrica de alta tensión entre Cambados e a Toxa, que sen embargo, non lle foi aprobada ata agosto do 1906, sendo él representante da S.G.G.E.

Non puiden atopar unha data exacta, máis sábese que corría o ano 1911, e seguía habendo problemas para que lle concederan unha liña entre Cambados e Vilalonga.

Compre dicir que tamén estivo no proxecto das fábricas de electricidade de Segade e no río Almofrei, primeiras en Galicia, polo que se pode dicir, que foi un precursor da riqueza hidroeléctrica galega.

IMAXE DA FIGURA EN HONRA DE LAUREANO, EN CALDAS.

Como curiosidade, dicir que foi quen creou a Virxe da Roca, de Baiona que fora pensada inicialmente como faro eléctrico (colgado nas mans da virxe) para os mariñeiros.

Colaboracións: Rocío Garrido Caramés, que foi que aportou a idea e a primeira información para esta entrada. Grazas.

ANTES DE HABER COLEXIO EN VILALONGA...

2010-10-13T15:23:00.000+02:00

Antes de construirse o colexio de Vilalonga, en 1967 (que foi cando se fixeron tamén o do Casal e o do Tombelo), todos os rapaces de Piñeiros, Rouxique, Piñeiros, Carballal, O Castro, Carballal, Iglesario, Laureiro, Tombelo e Revolta ían á mesma escola. Tanto ían os de 6 anos como os de 14. Falo da escola que deron en chamar do Pósito ou de Orientación Náutico-pesqueira. O local é onde, ata hai uns anos, estaba o restaurante Os Caseiros, diante do antigo cuartel de Noalla. O mestre era D. José Ramón, que era natural de Pontedeume e morreu este ano.

CELSO BUGALLO RETURNS

2010-10-07T21:06:00.001+02:00

Novamente, o actor nacido en Vilalonga no 47, fai presencia. Achéganos a historia dunha peruana que coida dun home de certa idade que está encamado, Amador (Celso), que pasa o tempo a facer puzzles. Sen embargo ó pouco de empezar, Amador morre e a peruana non pode permitirse perder ese soldo. Unha película con certas dosis de humor. Estrénase mañá en toda españa: "Amador"...

Velaquí o que este gran actor nos conta.
http://www.farodevigo.es/sociedad-cultura/2010/10/05/postrado-cama-profundizar-vida/478392.html

DE ESTILO VISIGODO

2010-10-05T18:10:00.001+02:00

¿Alguén sabía que según a "Asociación de Archiveros de la Iglesia en España", a nosa igrexa ten raíces de estilo Visigodo?. Así figura nos seus archivos. E no libro "XX Ruta Cicloturistica del Romanico internacional" de Rafael Fontoira Suris, dí que é dunha nave rectangular prolongada por unha sacristía. A nave ten tres arcos de medio punto sobre os que se apoia unha estructura moderna que antes era de madeira. O prebisterio cúbrese con bóveda de crucería e a sacristía con outra de cañón corrido. Por fóra, a nave ten cornisa en gola, e tres contrafuertes por lado. A fachada occidental ten unha porta acabada en arco de medio punto e enriba un frontón triangular que é soportado por dous pilares acanalados. No ápice, unha cruz. Nótase que é do s. XVII, o barroco compostelano, aínda non está moi arraigado.
Por certo, para ver tres dinteles que foron da igrexa teríamos que acercarnos ó Museo arqueolóxico de Pontevedra, que é quen dispón deles.

IMAXE DE panoramio.com

A TELLEIRA DE NOYA

2010-10-04T11:11:00.002+02:00

E velaquí vos deixo dúas bonitas imaxes da telleira do señor Noya, en Dena, a que se ve dende o "museo" Telleira que temos de adorno a carón do mar.

Eiquí non fixeron como o noso Concello, ¡eh?.

IMAXES ENVIADAS POR Albino Caneda

MAIS CEPAS LONXEVAS

2010-10-01T15:05:00.001+02:00

Vilalonga ten historia lonxeva, e desto dan fé outras dúas cepas de viño que aquí vos traio. As dúas primeiras imaxes, son dunha cepa na entrada de Vilar (antes da pastelería), e ven a ser da variedade Corindo Tinto (que tan bén arrecenden ó pasar). Ten uns 60 anos e aínda así segue a dar uns 250 litros de viño, según me conta Rocío Garrido Caramés, que é a dona.

A terceira imaxe corresponde a outra cepa da mesma dona e variedade na zona de Gondar, e que ten uns 80 anos.

¿ALGO DE RACISMO NA VILA?

2010-09-29T13:00:00.003+02:00

Últimamente, todos vos daríades conta que Vilalonga é, en canto a poboación se refire, unha mistura de nós mesmos, brasileiras, marroquíes, algún negro (porqué son de cor negro, e non me parece ofensivo), arxentinos... E non creo, en principio, que teñamos grandes dificultades para convivir. Sen embargo, cóntame unha parella un detalle da fin de semana, que me ten pensando si é un caso illado, ou por esa raza expresamente, ou, algún outro extranxeiro se sinteu menosprezado nalgún momento.

Atopábase esta parella facendo unhas compras nun coñecido comercio da vila. Asegúranme que mentras estaban a elexir o que precisaban levar, pasaron unhas marroquíes, e quedaronse mirando algo que parecía gustarlles na cristaleira. De seguido entraron, e preguntáronlle á dona, educadamente, se podían mirar, e ante a sorpresa deles dous e das marroquíes, a dona doulles un non rotundo. Elas tardaron uns segundos en asimilar a resposta e o ton, e cando sen mirar atrás saíron por a porta, a dona cerrou a porta case dun portazo. Díme él, que falaron entre elas uns minutos fóra na acera, e deseguida unha delas dou en rir (sería por non chorar), sacudindo a cabeza e tirou pola outra para acabar marchando. Dime ela, que a él lle pareceu tan desagradable que xa non lle deixou completar a compra, pagaron o collido e fóronse a outro comercio.

Xa se sabe que, inxustamente, neste mundo uns pagan por outros, e por desgraza os marroquíes non son dos que gozan de popularidade, pero a educación, penso eu, é primordial, cando esas persoas non che fixeron nada, e máis, estando á fronte dun negocio. Se ten desconfianzas, que poña unha cámara.

Agora, antes de empezar esta entradiña, dei en pensar, que o que tivo esta muller foi unha sorte "como un can", que se soe decir (aínda que eu non teño claro que os cans teñan sorte), xa que puideron dar en denunciala por racismo e metela nun fregado dos finos. E como se chiven e lle collan manía, mira que non ai poucos marroquíes vivindo agora en Vilalonga e arredores...

E a esta menda, que tanto lle ten falar, de entrada, con brasileira, xamaicana, cubano, xitano, china ou negro... ou marroquí, está a preguntarse si tiña algún motivo que eles descoñecían para actuar así, ou si é unha "estratexia" para atraer xente cara o pequeno comercio da vila, porque si é esto último, LÉVAA CLARA.

VIPS RESPONDE

2010-09-28T11:07:00.004+02:00

En relación a esta entrada, http://ondequedavilalonga.blogspot.com/2010/09/surrealista-onde-se-veu.html en onde algún comentario suxería que estaba de acordo, José Luis Rodriguez dame a seguinte resposta tras preguntarlle http://ondequedavilalonga.blogspot.com/2010/09/o-mal-da-cereixa-ii.html:

Estimado Vilagonde:

O importante non e o que pense eu, o importante e que todo aquel que contrata un traballo o faga a boa fe e que cando llo terminen que pague. Eu nunca vin empresas que poideran manter os traballadores se non cobran elas.

Teño constancia de que o traballo foi encargado de palabra, que se fixo e que os traballadores cobraron; pero que o Vilalonga non recibeu os cartos, motivo po-lo que os da directiva se fixeron cargo da debeda con todas-las consecuencias.

Ahora como e loxico pretenden cobrar. NON ENTRO EN MAIS.

Ahhhhhhhhhhhhhh, si entro en algo: A pouca responsabilidade de quen xoga así cos cartos de outros.

Que cada un saque conxeturas.

POR FIN, REINICIASE A GARDERÍA.

2010-09-26T11:14:00.001+02:00

Xustamente un ano despois disto http://ondequedavilalonga.blogspot.com/2009/09/alcaldia-responde.html POR FIN, REINICIASE A GARDERÍA. Esto leín eu na prensa, e de momento, esto solo vou dicir, ata que pase por a zona, e vexa, que realmente están a elo.

UN BIOMUSICO

2010-09-25T14:26:00.002+02:00

Hoxe falareivos de alguén que aínda que naceu no Grove, está a vivir aquí en Vilalonga. Trátase de Senén Barreiro, biomúsico. Dende moi novo o seu foi a música, empezando xa ós 11 anos no Conservatorio de Santiago de Compostela e despois de diversas voltas na vida, atopou aquí a súa paixón. Como xa indica o nome, biomúsico, facer música cos sons da natureza. Recalca que "la música no es solo patrimonio del ser humano, si no de los animales que forman parte del mundo sonoro y que gracias a ellos, sobre todo de las aves, nuestra vida es más alegre", (que non deixa de ter razón). Según él di, os paxaros dispoñen de uns sons moi distintos para cortexo, alarma, comunicación... pois o aparello emisor deles (Sirinxe) e máis complexo que o noso gracias a varias cavidades e músculos.

Como él mesmo dí, por desgraza, a bioacústica é algo prácticamente descoñecido no noso país. Todo o seu ideal está recollido no seu libro "Ecoloxía e Música", con moitos datos analizados ao longo dos anos. Tamén fixo tres cd´s : " Ecomusic-guitar", "Mundo sonoro" e "Biomúsica".

http://www.fulltono.com/download/buscar.aspx?q=Todo-El-Amor-Del-Mundo

UNHA PANTASMA NA FIGUEIRA

2010-09-22T12:51:00.002+02:00

Pasando por Rouxique coméntolle a quen me acompaña, que a cancela dunha casa sempre está aberta, día e noite, que xa se nota que leva moito sin cerrarse, se non lles dará medo que entre calquera véndoa así. Esta persoa cóntame que é unha costume que teñen dende pouco tempo despois de morrer a antiga dona da casa, fai xa anos. Polo visto, esta muller deixou dito antes de morrer, que non quería que se cerrara nunca a entrada á súa casa, que a súa casa a quería sempre aberta. Sen embargo, ó pouco do finamento, os que quedaron comezaron a pechala cancela polas noites. Pasan uns días, e de súpeto unha veciña asustada asegura ter visto á finada debaixo da figueira da horta, que da ó camiño.
Co medo no corpo, nunca máis se cerrou esa cancela.

O MAL DA CEREIXA (II)

2010-09-21T14:44:00.002+02:00

Respecto á primeira entrega deste mal... fanme saber que os antigos directivos que en principio decidiron aceptar un trato de palabra por o Concello, curiosamente, veñen a ser:

- Cesáreo Fernández: propietario da tenda de azulexos..

- José Fernández: irmá de Cesáreo, contratista.

- José: Contratista (non sei o apelido)

- O dono de Electrovilalonga.

A entrada xa levantou diversas reaccions, algún deixaba caer que eran todos eles dun mesmo ideal, outros que eran da mesma calidade... e incluso houbo quen aseguraba que ao VIPS, esto parecíalle ben, é dicir, que lle parecía de recibo esta clase de "contratos orais" que non se sustentan en documento nin ley ningunha. Teño que dicir, que en relación con isto último, púxenme en contacto con José Luís Rodríguez, concejal do grupo político VIPS, para ver que opina realmente do tema da débeda e estou agardando a resposta.

Eu non podo evitar pensar agora, ¡o que é a mente!, que é moi raro que todos eles sexan empresarios. ¿Terá algo que ver esto co feito de que aceptaran un trato de palabra, así polas boas?. ¡Raro, raro, raro!.

Neste caso terei que aplicarme o conto do revés.

O mal da cereixa: o espíritu quere, pero a cabeza non deixa.

Desconfiada que é unha...

O MAL DA CEREIXA

2010-09-17T18:45:00.003+02:00

Leo hoxe no Diario de Arousa (creo, porque lin 3), que directivos do Vilalonga do antigo grupo, convencidos pola alcaldesa, adiantaron 42000 € para os campos de futbol. A-LU-CI-NO, ¿ONDE SE VEU TAL COUSA?. Bueno, non sei si me parece mais surrealista que se atreveran a facer tal proposta, ou que eles (e que me perdonen) a aceptaran con confianza, vistos os precedentes. Polo amor de Deus, ¿non se lles ocorreu que soaba raro ter que adelantar a pasta dunha subvención concedida?, eu, e que tiven que leer o artigo 2 veces, pensando que entendera mal. Porque, ata donde sei, por experiencia, primeiro van as facturas mondas e lirondas e logo as donacións, así que, me da que se van a acordar da nai da alcaldesa para cobrar. Xa puderon aproveitar a Larpeirada para poñelos en evidencia cunha pancarta...

E ademáis, e que non sei eu ata que punto esto é legal, esto de facelo de palabra (como lle pasara a Nacho Velón), pero si non o é, xa me parece de risa, porque eu, dende que lle deron licenza a aqueles chaléts ó lado dun cementerio, francamente, pregúntome que narices fan os abogados do Concello, porque penso que é un sítio espléndido para facer curriculum, e si o curriculum e este, ¡ vaia por Deus !.

Pero repito, pecando de "listilla", ¿como aceptaron tal trato?. ¿Será que esta aínda ten mellor pico ca Telmo?. ¿Será, como di unha coñecida miña... "O mal da cereixa: que a cabeza quere pero a alma non deixa "?

SURREALISTA.

UNHA LUDOTECA EN VILALONGA

2010-09-15T14:05:00.000+02:00

O GDR, (Grupo de Desenvolvemento Rural), celebrou esta semana a súa 8ª Xunta, e para a miña "surprise" (porque non o oín en ningures)aprobou dar 46000 €, ó proxecto de construir unha ludoteca en Vilalonga. Non ven nada mal, ¡ alabado sea !.

Desde tema pouco máis se pode dicir, sen caer en redundancia, pero, xa ía sendo hora, xa ía sendo hora.

Agora só falta saber canto pensan tardar...

VILALONGA, A CONTAGOTAS.

2010-09-09T19:40:00.002+02:00

Onte leía eu na Voz de Galicia dixital, as queixas do PSOE, porque a alcaldesa pretende quitar o bus das actividades escolares e aforrar cartos, cousa que non ten moita lóxica, cando xa os invirten en outras cousas de menos interés. Digo eu, que a educación e a saúde son dúas cousas que nunca deben ir a precario, pero bueno, eu non mando.

O caso é que hacia o final leo, téxtualmente:

"En el ámbito local, afirman que el PP debería defender la gratuidad de los libros en vez de limitarse a conceder ayudas. Además, reclaman que desde que gobierna el PP, hace casi 12 años, en Sanxenxo no se ha construido ninguna vivienda protegida y que las guarderías de Portonovo y Vilalonga son insuficientes.

Estooo, vamos a ver, imaxino que sería unha errata do xornal, porque, en Vilalonga NON TEMOS NINGUNHA GARDERÍA. Nin grande nin pequena. Os que xa me coñecen dende ai un tempo, xa saben que non son moi dada a temas políticos, sen embargo, non podo máis que dicir que nós, como sempre, a esperar. Non sei, ás veces basta votar unha ollada por ahí para ver o abandono. Sería interesante que houbera unha casa de Cultura (sen socios) para levar a cabo tanto os discursos políticos en tempo de campaña, como disfrutar dalgún grupo de cando en vez, algún contachistes, algunha charla sobre temas de interese, algún curso...a historia e o tipo arquitectónico da igrexa... e ata algún ecoloxista que nos explicara ata que punto é valiosa toda a zona das Cachadas e arredores.

Fai uns días vin un cartel da Rede Natura, dende o coche, aquí en Vilalonga, e cando 2 horas despois quixen ir leelo, topeino arrancado (lástima non collelo na allada). Sentín curiosidade, xa que non fai nada soubemos que aínda que o presidente da Xunta se comprometeu no parlamento a ver de ampliar a superficie galega protexida (somos os segundos con menos territorio protexido, nas Directrices Territoriales de Ordenación (DOT), non aparece nadiña de nada sobre o asunto, o cal lle virá de verlas a moitos empresarios, seguramente. E o caso é que a Unión Europea obriga a ampliar. (Cositas que pasan).

Non viña mal unha restauración e catalogación VISIBLE das tumbas medieváis a carón da igrexa... Unha ruta clara de senderismo por as zonas naturáis e arquitectónicas...

URXE, un cambio nos accesos a pasos de peons e aceras. ¿Alguén se fixou nas aceras no paso de peons diante do antigo centro médico?, ¿alguén se preguntou COMO pode un minusválido baixar ou subir semellante altura?. Aquí é todo un pouco a contagotas ou sen sentido. ¿Porqué ten un particular, por moita ilusión que lle faga, que ocuparse persoalmente de ter fermosa unha rotonda que é propiedade municipal, farto de vela seca ou chea de merd..., ou sen nada?.

Claro, para todas estas cousas fan falla cartos, e eu entendo que cartos agora mesmo é o que non sobra, e que se todos pedimos e a todos nos deran... pero eso sí, cada Revista do Concello no buzón, esa, ¡non falta nunca!. E que eu saiba non é gratis. Non digo que non sería interesante, se fora do pobo, con participación de todos, e non para contarnos o que ó fin e ó cabo xa lemos no xornal ou xa nos fan saber por outras canles... pero gastar esa burrada, nestes momentos...

Para a miña sorpresa, nesta última, Angel Casal di no seu espazo que os Corredores Ecolóxicos ven disminuída a sua afección, e aínda o dí, como se fose unha proeza, e pola contra, (non entendo nada) a nosa alcaldesa di:

" ... el turismo ornitológico ... paisajísticamente hablando, un placer para los sentidos: lagunas, ensenadas, marismas... espacios naturales de singular belleza: O Bao, Arnosa, Fianteira, As Telleiras, Rouxique."

"... Éstas y otras muchas opciones, nos permiten disfrutar de un Sanxenxo distinto, de una jornada sin sol y sin playa, de un día sin baños de mar..."

A boas horas se da vostede conta, "siña Catalina".

HISTORIA DAS TELLEIRAS, III

2010-08-29T21:33:00.010+02:00

Un dos motivos que levou a desaparecer as telleiras foi o seu tempo de explotación, que adoitaba ser de abril a outubro en toda Galicia, xa que, non estabanran o bastante preparadas, cualitativamente falando, para levar adiante o traballo nas condicions do duro inverno. Naquel frío era imposible poñerse sacar arxila, moldeala e sacar e meter nos fornos...

Como en todos os oficios, había tamén categorías: peneiraba a terra buscando a arxila e botaba auga na pía o serviceiro, deseguida estaba o cocedor, o tendedor (estiraban as tellas rápidamente a secar), o carretilleiro o pieiro, e finalmente o oficial. Nunha telleira o forno era o espazo principal e acababa en cheminea. Tamén había o pallete (almacén para material e ferramenta), as pías, que eran uns excavados redondos duns 5 mts. de diamentro, metro arriba metro abaixo, por algo máis de medio metro de fondo, e servían para abrandar e amasar o barro. E logo estaba a leñeira que era onde se secaban as tellas, e as casetas, onde facían vida os obreiros (xa que durante a tempada íase pouco pola casa). Traballáse arreo e só se paraba para comer, ou de noite cando xa non se vía o que se estaba a facer.

Polo xeral a telleiras estaban ó lado do mar, como aquí no Salnés, e facíanse de xeito que poidesen atracar os barcos, aínda que para isto houbera que facer canles, xa que eran zonas de pouca profundidade.

Despois da segunda metade do s.XX foron aparecendo as fábricas con sistemas máis modernos e deixou de facerse manualmente. Co pasar do tempo acabaron por pechar as 30 telleiras do Salnés, e hoxe só funciona á da Arnosa, en Vilalonga, que segue a explotar a arxila.

INFORMACION TIRADA DE "O BARRO E AS TELLEIRAS"

O CINE DON JUAN

2010-08-28T14:03:00.003+02:00

De entrada, que saibades que ó cine púxoselle ese nome en 1976, porque ata entón chamábase Cine Torres.

Juan Torres Dominguez (falecido en 1930), foi un gran empresario e de certa fama durante os primeiros 30 anos do século pasado, e ata chegou a ser teniente alcalde do Concello no ano 1917. Chegou a ter á vez, ultramarinos, salón de baile, taberna, billares e comercios. A situación económica na que deixou ós descendentes fixo bastante máis sinxelo que naqueles tempos se lanzaran a aventura do cine, e sobre todo, nunha vila que non era una gran cidade nin tiña importante número de poboación.

O cine construirono, Juan Francisco e Andrés Torres Iglesias no ano 1934 no sitio onde se facían os bailes, e púxose a andar cunha cámara de cine mudo mercada ó cine de O Grove (Besada), xa que éstes últimos xa tiñan unha de cine con sonido. Comezou sendo de rara vez, con películas de Charles Chaplin, por ex. que era do pouco que había. A camara non era o bastante alta, así que lle poñían suplementos por debaixo para que pasara .por riba das cabezas da xente.

NA IMAXE, JUAN FRANCISCO.
No ano 1936, o exército nacional ocupouno e montou nel un cuartel militar ata que acabou a Guerra Civil, momento no que os irmáns Torres renovaron e puxérono de novo a andar cunha nova cámara sonora (unha Enerman II). No ano 1941 proxectábase a película "El difunto es un vivo", a unha peseta cada butaca. Por esa época fixéronse con Maximino Bugallo "o mudo" como axudante, que torraba manises e logo repartía, aínda que facía un pouco de todo.

De 1954 a 1960, pasou a mans dun comerciante do cine, Manuel Souto e un experto pirotécnico, José Fdez., aínda que o propio Juán Torres sigueu a ser o cámara por condición imposta.

Tamén, alá polo 59, aprox. empezou a traballar "Xexo, o escultor", como vendedor de manises, que os levaba en paquetiños de papel dunha cestiña. Tamén o sr. Lima, zapateiro estivo unha tempada de acomodador, aínda que tamén era carteiro e fotógrafo.

Tamén Manuel Otero Fernández (veciño da igrexa), e Juán López Piñeiro de Gondar, foron cámaras un tempo ata marchar a milicias.

No 1960, a cantina do cine, levaa Jiménez, o do tiro ó pichón...

A partir de 1960 levaban o cine o fillo e o sobriño dos constructores, que fixeron unha gran reforma xa que a lei obrigaba a unha zona para fumadores (¡alucinante!) .

NA IMAXE, JIMÉNEZ
Despois de outros diversos feitos, no ano 1969 volve de Holanda Juan Antonio Torres, e tras facerse de novo co cine, acaba pechando os anos 1974-1975 para abrir logo con un edificio de 30 metros de largo e 16 de ancho, e 600 butacas, e rebautizado como CINE DON JUAN.

PARCIAL DE "REVISTA DE ADINA" 22 AGOSTO 2010

CHEOS DE ORGHULLO

2010-08-26T17:43:00.046+02:00

A Voz de Galicia acaba de adicarlle un fermoso artículo ó noso equipo local de fútbol, chamándolle milagreiro. E non é para menos. Somos arredor de 3000 veciños, e sabido é que non aportamos todos capital. No seu día sacudímonos coa ilusión de ascender, e ata alguén fixo correr o rumor de que se non ascenderon foi porque non quixeron, supostamente, porque non se vían capaces de afrontar monetariamente o que o futuro sería, de ascender.

Recentemente se dixo que había alguns problemas nas arcas, a xente acudiu á comilata do pulpo Paul, para recadar fondos, e coa axuda do mecenas local, saen novamente á palestra, dispostos á permanencia en Terceira (que eu dou por feita). A maior ilusión de todos e velos ascender (eu xa me vexo coa bandeira e afónica como cando gañamos o mundial).

E un clube humilde pero Gabriel Leis está a manter o bo nivel de todo o equipo. Volveu Avendaño, e segue aquí Saúl, como se puxo en dúbida no seu día http://ondequedavilalonga.blogspot.com/2008/12/de-futbol-en-vilalonga.html .

Sexa como sexa, mantéñense, fan un xogo precioso ás mais das veces, e nomeaselles na prensa como un dos mellores equipos da Terceira.

E así estamos: cheos de orghullo.

ULTIMA HORA, SOBRE TENDERETES.

2010-08-23T14:03:00.007+02:00

Dime a vendedora dun post anterior, que efectivamente, non se lle paga ó Concello, tamén di que se lle paga á Comisión de Festas, e tamén di que o Concello consinte que os Condes actúen como unha especie de mafia que "copa" todo. Tamén me dí que a vendedora dun dos postos do paseo de Portonovo, é familiar dos Condes, e que se rumorea que ela non pagou a mesma tarifa que os demáis. ¿Será posible esto?.
O que sí me din que se lle paga ao Concello, son os kioskos da praia, un deles, dame a cantidade de 6700 €. Eu voto a temblar. Espero que fora un verán moi lucrativo, porque despois deso, a mercancía, os empregados (varios), a luz, e os impostos... non sei cando lles pode quedar de beneficio.

UNHA HOMENAXE MERECIDA

2010-08-22T14:08:00.032+02:00

Todos os anos, o Concello concede a "Cebola de Ouro" a alguén local e outra para alguén foráneo. A persoa local que este ano recibirá a "Cebola de Ouro", será D. José Manuel Hermida (natural de Tui), o antigo mestre co Colexio O Cruceiro, onde destacou, durante 26 anos polo seu valor como ser humano, e a súa valía como mestre, sempre apoiando e preocupado polo futuro dos seus alumnos, ás veces indo maís aló do que a profesión lle esixía. Tamén un apaixoado da papiroflexia, o seu maxín non tiña límites. Acostumaba ir ver un veciño da Costiña que é gran afeccionado ós paxaros de canto, e soía decirlle que pinta tiñan, ou que enfermidade podían ter.

Chegou buscando onde disfrutar do seu gusto por as aves e as niñadas (doou a colección ó colexio), sen faltar ó gusto da súa muller polo mar, e xa non se foi ata que unha cruel enfermidade nolo levou. Unha pena fonda que non lle deran ese premio cando podía tomalo entre as mans...
Estea onde estea, unha aperta.

NA IMAXE, D.JOSÉ M.HERMIDA, CON CAMISA BRANCA, EN TUI.

¡ VAIA TARIFA SE GASTA O CONCELLO !

2010-08-20T16:42:00.001+02:00

En xunio, falando con uns amigos, comentamos que ó mercadillo de Vilalonga, quedábanlle catro días. Cada vez veñen menos postos, e vese máis desanxelado, máis cutre, para falar con claridade, e cada ai menos ganas de ir, como non sexa a coller froita. O dono de un dos postos, a quen coñezo por outras circunstancias, xa me dixo fai un par de semanas que non tiña pensado vir máis. Que lle cobran 10€ cada martes, e que ese mercadiño non os vale, que non lle compensa. Eu quedeime algo fría porque me parece moito, así de entrada. O mercadillo acaba de empezar, é pequeno, e dende logo non é o centro de Sanxenxo, cobrarlles demasiado non é a maneira de sacalo adiante e facelo próspero. Ben puderon cobrar menos, e cando o mercadillo estivera máis consolidado, cobrar máis, que para eso os precios os poñen como e cando queren.

Pero cando de verdade quedei de pedra, foi onte, cando unha coñecida que vende nos postos da rúa en Portonovo, me di que tivo que "arrear" por poñelo... ¡¡ 4000 €!!. E eu pensei "+empleada, +mercancía". Para cantar o Arrechucho coas mans atadas... porque, haber, ou moito, moito, moito se vende neses chiringos (e a crise non é tal), ou eu non me explico. ¿¿CA-TRO MIL EU-ROS??. ¿E de verdade lle queda unha cantidade decente, limpa?. Eu xa fun 3 veces, eu non vexo que a xente se arremuiñe nos postos para comprar, de feito, paranse máis a comprar no de pastéis e no das filloas e no das patatas fritas (a papatoria sempre vende), que en calquera outro. Concretamente, ai un de recordos de Galicia, que eu penso que non vende nada de nada.

E logo queixábanse os das tendas que é competencia desleal. Pois, non sei que vos diga, por ahí andarán á par. Claro que no verán e cando se vende máis, pero, de todos xeitos, moito do que ai nos postos, non o ai nas tendas de todo o ano e barato non lles sae o condenado posto...

¡ Catro mil euros !

UNHA VECIÑA CONTAME ...

2010-08-19T09:25:00.002+02:00

Conta unha veciña, dende a memoria dos seus 90 anos, que alá polo ano 1955, cando os seus fillos empezaban a ir a escola (e casi nunca ían), existían certos oficios que aquí non se practicaban, como os meleiros, os afiadores, cesteiros e cañeiros. Viñan de Ourense, pasaban por a zona, paraban uns días, e logo íanse. Cando viñan, eran acollidos na súa casa, como se podía, dependendo do espazo. Lembra especialmente un meleiro que seu pai lle daba sempre permiso para durmir no piorno, e que soía pagar en parte con mel, que se usaba para alimentar os nenos, mezclándoa cos restos que quedaban de moer fariña de millo, é dicir, con esa fariña máis finiña, finiña, que só se podía aproveitar barréndoa. A súa casa era por aquel entón unha especie de hospedaxe. Di tamén que ás máis das veces o caldo con que se lles daba o xantar ou cea, non éra máis que auga con boliñas de fariña milla e ás veces, nin iso, só a fariña milla remexida na auga (debía ser algo así como unhas papas moi líquidas), e si estaba o meleiro por eses días, con algo de mel que él cedía para todos. Sen embargo dí que para aquel estón, fariña e mel non estaba mal de todo. Outras veces había touciño, ou peixe.

Conta o difícil que era todo...

Conta que cando unha casaba, ata pasado un mes do casamento, non se podía consumar...

¡ Canto cambiou esta parte da terra en 60 anos !

EN 1940

2010-08-17T16:42:00.003+02:00

O dia 26 de Febreiro do 1940 afundeuse no lugar de Punta do Congro en Sanxenxo, un veleiro no cal iban 30 persoas de Vilalonga, na sua maioría mulleres e nenos, perecendo no desastre 23 personas. . .

Foi nunha das casas onde se instalaron as capelas ardentes para velar ás victimas que quixo o destino que se afundira o piso da vivenda caíndo en unión dos cadaveres, á parte baixa da habitación, resultando feridas catro das personas que estaban ali. . .

(Naufraxios nas Rias Baixas Lino J. Pazos)

CORTESÍA DE FERNANDO-NOVAPONTE

HISTORIA DAS TELLEIRAS II

2010-08-15T16:00:00.002+02:00

A pleno sol do verán, unha chea de mulleres ía gabeando como podía as escaleiras furadas nas paredes, levando os "ladrillos" de barro en tinas, na cabeza, e protexendo esta soamende cun rollo de roupa.
Un xornalista do diario de Vigo "Galicia", tivo a ben dar un paseo pola fábrica de Guisasola na primaveira de 1924, disposto a facer un artigo sobre aquel traballo malpagado, que tal era a sona. Velaquí o que escribeu:

"Alí vívese pouco menos que fóra do mundo. Para aqueles obreiros, especialmente para aquelas obreiras que traballan 12 ou 14 horas diarias por un xornal mesquiño, non existe lexislación moderna verbo da xornada, nin existe "Instituto de Reformas Sociales"....Operarios hai que traballan de sol a sol, semella que por necesidades de man de obra, pero sen que o pago de horas extraordinarias estexa en proporción coa tarefa realizada.....Ninguén se ten preocupado daqueles coitados, daquelas pobres mulleres que alí traballan e que para render a súa xornada teñen, moitas delas, que facer unha longa camiñada e que ao cabo da semana cobran arredor de dúas pesetas de xornal sen mantenza, logo de teren realizado unha faena dura, constante e traballosa, pola mesma esixencia das angueiras e pola desconsideración con que se lles trata"

Acababa dicindo o xornalista que había xa un tempo que visitara a Cerámica de Guisasola o que era deputado socialista, Teodomiro Menéndez, pero que se cadra estivera máis atento ó que lle puxeran na mesa daquel patrón considerado na zona pouco menos que un señor feudal que á ruín condición dos traballadores e traballadoras da súa

empresa e das súas barreiras.

AS BARREIRAS TEÑEN NOME DE MULLER - Dionisio Pereira

PARTE DA HISTORIA

2010-08-13T15:16:00.002+02:00

Cando saía de Vilalonga un dos barcos de vapor, o "Candal" cun cargamento de arxila para Bilbao, tocou nun dos baixíos cercanos ó balneario da Toxa e quedou varado.

EL HERALDO GALLEGO

25-Dic. 1927

Haber si localizades as liñas

ROUBO EN VILALONGA

2010-08-11T10:00:00.008+02:00

O pasado sábado roubaron canto lles pareceu válido no chalé que o que dín "notario da Obregón", ten na zona de Rouxique, é que nos veráns pode admirarse parte del por o enorme ventanal que ten cara abaixo. O caso é que se largaron no propio coche do dono, un Mercedes de alta gama, un GL 240 cun custe no mercado de máis de 60000 €, xoias, ordenadores... e ata billetes de lotería.
A cuestión é que dentro apenas fixeron desperfectos, e o que chama a atención é que souberon en que momento estaba valeiro e accederon forzando unha ventá. Pénsase que foi á hora de comer, xa que ninguén se decatou.

Os da urbanización de Rouxique non se sorprenderon, xa que noutros anos xa houbo algún asalto, de feito falárase de pechar a urbanización, aínda que ó final non se fixo. Tamén houbo un residente ó que lle pareceu sospeitoso un vehiculo en días anteriores ó roubo, e mandara unha mensaxe a outros veciños avisando do asunto.

A Garda Civil de Sanxenxo, onde foi denunciado o roubo, está a investigar, polo que haberá que agardar si sae algúnha información máis.

HISTORIA DAS TELLEIRAS I

2010-08-09T18:50:00.029+02:00

Seguramente poucos sabedes que foi de Vilalonga durante a represión do 1936, estas cousas non as ensinan na escola, como a historia de Exipto ou Grecia, (alomenos a min, naqueles tempos, nunca mo mencioaron).

Aló polo 36, existía o Sindicato de Oficios Varios de Vilalonga, que como o nome dí, era un sindicato que aglomeraba varios oficios, que dado que eran poucos membros do ramo, non podían facer un sindicato para cada sector.
Estaban moi influidos polo PCE (Partido Comunista de España), e fixeron denuncia a fináis de 1931 da situación tan miserable que os homes e mulleres tiñan que pasar nas lameiras de barro da Fábrica Guisasola. Según o sindicato, traballábase da mañá á noite, as mulleres ata a cintura ou máis na auga da mina e sacándoa con tinas. Dicían ademáis que o dono dábase a ver como unha persona xenerosa e sensible para cos que estaban en peor condición (os obreiros) pero que a verdade diaria era semellante á escravitude, con paus e humillacións, e o que era se cadra peor, aseguraban que aínda existía o dereito de pernada sobre todas as mulleres (nisto quedei de pedra, ¡cría que eso acabara na Idade Media!)
Tralo golpe militar do 36, coa patronal das barreiras comprometida cos sublevados, Vilalonga tamén tivo mortes. Na Xunca Branca aparecían varias persoas, (algún era obreiro da cerámica), "paseados" por falanxistas, e cóntase que un barco do barro foi transformado en barco da morte. O Sindicato de Oficios Varios de Vilalonga, formado na súa maioría por extremistas, fixera correr a voz por todos aqueles sitios que aínda se mantiñan á marxe, ideas moi distintas. Os dirixentes do sindicato e demáis persoaxes de certa relevancia na organización deran orde de levantarse nunha folga revolucionaria, que se pecharan establecementos e se requisaran armas e munición, e así se fixo. Moito queda por anotar da historia do Sindicato de Oficios Varios de Vilalonga, que tivo a moitos dos seus afiliados condeados e como obxetivos de represión.

Os mestres, por exemplo, foi un sector no que se cebou a represión especialmente, dada a súa labor ensinante, e houbo mestres que foron retirados do traballo, ou rebaixados de nivel, como foi o caso de Estanislao Victor Torres Pérez, e Peregrina Martínez Santos, esta última de Rouxique. Peregrina, cos seus 21 anos foi xulgada por rebelión militar e sobreseído o caso provisionalmente, para finalmente ser retirada do servizo e baixada de escalafón o 11-05-1940. Estanislao tiña 44 anos, foi xulgado polo mesmo e condeado a perpétua, sen embargo déronlle liberdade en 1940 e rebaixado de escalafón, no mesmo día que a mestra Peregrina.
Fose como fose, na Postguerra, a miseria sigueu sendo a nota destacada aquí como en todo o país: En 1949 gañaba unha barreira, 11 pesetas de xornal, que de aquela, viñan a ser, 2 Kg. de pan de millo.

. DATOS TOMADOS DE:
PASAXES NA MEMORIA- Mª Elisa Franco Torres
AS BARREIRAS TEÑEN NOME DE MULLER - Dionisio Pereira

VILALONGA-TURISMO EN 1927

2010-08-07T00:04:00.001+02:00

¿Sabedes como se describía a Villalonga alá polo 1927?...

"Villalonga es un salpicado de puntos blancos al otro extremo de la ría. Blancas casitas bullidoras? en medio de una gama azul y verde.

... "

"Y en este caso, Villalonga asentada a ambos lados de la carretera de Pontevedra a La Toja es un enjambre de casitas blancas, pulcras, contrastando con la policromía de sus campos, su monte y su mar"

CORREO DE GALICIA

7 Agosto 1927

Tedes que ler o artículo. Eu xa estou imaxinando a Vilalonga de entón...

¿VALE AS MOLESTIAS RECICLAR, AQUI ?

2010-08-06T19:34:00.000+02:00

Con este calorciño o que apetece é saír á rúa, pasear, lambiscar un xelado... e ás veces apetece tomar o xelado en "PuertoNuevo" nunha terraciña, en plan "guiri". Unha vai, séntase, toma o xelado, levántase, e cando aínda vai con sorbete de mandarina na boca, a pleno paseo petado, ás sete da tarde, ¡zas!, pasa o camión cun cheiro a "Eau de caquiñaxeral" que xa che corta o rollo totalmente. E non fun a única, que nunha mesiña onde picaban queixo (merenda tardía), expresaron o desgusto. A cuestión é que eu tiña entendido que non se podían vaciar os contenedores do que non se recicla, de día, coméntollo a quen me viña facendo compaña no paseo. Ela mírame ríndose e velaquí a resposta: -" ¡Boh!, tanta historia co reciclar, e seguro que levaron todo xunto no mesmo camión, como fixeron en Villalonga fai 2 sábados, visto con este ollos". Eu quédome fría, ¿SERÁ POSIBLE?. ¿Entón, para que está unha matándose con tanta división en bolsas, tanto baixar a tandas, para distintos furados?. ¡Como nos toman o pelo !.

A LAGOA PODE DESAPARECER

2010-08-01T14:39:00.008+02:00

Fai uns días alguén me facía saber dunha cuestión da que eu non tiña constancia, a posible extinción dunha libeliña que, ¡que cousas!, soamente a temos nós, no entorno da lagoa da Fianteira, EN TODA GALICIA. No seu día fotografiéina (malamente), dentro das miñas entradas sobre a fauna da zona http://ondequedavilalonga.blogspot.com/2009/08/libelinas.html e sen embargo, non sabía o principal desta libeliña: Polo visto é unha especie moi vista por Europa, pero que ata agora, aquí nunca se vira. Trátase da Anax parthenope (aquí a vedes mellor nunha imaxe tirada do flickr).

A cuestión é que a Xunta deu apoio á destrucción da lagoa, aprobandolle á unha empresa un plan no que, chegado xullo podían proceder ó vaciado, extracción da arxila e logo recheado da metade dela. Esto, penso eu, clama a Cristo, e senón que baixe o mencionado e o negue.

Aquilo sempre estivo cheo de porcalla, dende os Leiros ata a Fianteira (sin excepción), e ai pouco que se fixo un lavadiño de cara, pero non a fondo "porque era tempo de niñada de paxaros", para total non mover unha pestaña por algo que era moito máis básico. Por certo que teño pendente un paseíño para ver que tal quedou a limpeza...

. Asusta, que a licenza á empresa lla deran baseándose nun estudio ambiental do sitio, que ten "pouquiño tempo", nada máis que ¡¡ dazasete anos!!.

.Asusta, que o Concello se limite a dicir que non poden facer nada.

.Asusta, que a lagoa forme parte dun área que tén máis de 20 especies protexidas... e que non se poida facer nada.

Pero sobre todo, o que realmente ASUSTA, e que pareza que a ninguén lle importa, que, coma sempre, o que conta é ser devoto do Santo Patrón da Billeteira, primeiro a pasta que todo aquelo que nos sustenta vivos: chan, árbores, animáis...ambente.

IMAXE DE CESALNES

DIVINAS PALABRAS

2010-07-31T01:11:00.020+02:00

Está película de 1987 (un dramón), tamén se rodou en parte, na Lanzada. Nela estuveron entre outros, Ana Belén, Paco Rabal e Imanol Arias.

Argumento: Na Galicia dos anos vinte, no medio da pobreza e da superstición, viven os que non emigraron a América (que son os menos). A fame e a falta de todo fai que uns libres de moral e alma, para tirar para diante, aproveitanse dun pobre diaño e da inxenuidade da xente humilde.

IMAXES CEDIDAS POR FERNÁNDO-NOVAPONTE

FACENDO A CARRETERA

2010-07-30T17:05:00.001+02:00

Hoxe, unha imaxe da que non se sabe a data, pero sí que están facendo a primeira carretera da Lanzada hacia o Grove por a costa. Ver para crer.

IMAXE REMITIDA POR FERNÁNDO-ANOVAPONTE

ABELLÓN NEGRO

2010-07-29T00:04:00.000+02:00

Hoxe déixovos a imaxe dun abellón que topei cerca dos Leiros, e penso que se trata dun Xylocopa violacea, común en Europa meridional e central.

Impresiona un pouco ir sacarlle a foto, así negro, e tan grande (tería máis de 2 cms, fácilmente). Ata donde sei, as femias poñen os ovos na madeira, que furan coas mandíbulas (e aseguro que se ven ben).

[

A BARCA, 1919

2010-07-28T21:30:00.001+02:00

Hoxe non vai sobre Vilalonga, pero a imaxe vale a pena. Trátase, (seguro que xa vos déstedes conta), da Ponte de Abarca da "city", Pontevedra, o malecón das Corbaceiras no 1919.

CEDIDA POR FERNANDO-ANOVAPONTE

ANTIGO CINE NA LANZADA

2010-07-27T01:06:00.002+02:00

Para quen non o saiba, alá polo ano 1954, Juán Antonio Bardem dirixiu unha longametraxe que foi rodada en gran parte na Capela da Lanzada e na praia. Chamábase "Sonatas", porque a historia estaba baseada en "SONATA DE OTOÑO" e "SONATA DE ESTÍO" de Ramón de Valle Inclán, e recaudou pola época unhas 11000 pts., que xa era moito para entón.

De entre os actores contaron con Francisco Rabal, María Felix, e Fernándo Rey, entre outros.

Estaba ambientada na metade do S. XIX, e nela un nobre galego de vida truculenta, o marqués de Bradomín, mantiña unha relación de paixón con Concha, que tiña unha enfermidade mortal. Cando ela morre, (e non por a enfermidade senón por un tema político), él ten que fuxir a México.

Velaquí quedan varias imaxes que falan por sí sóas. (Fermosa a imaxe dende o Outeiriño, para mín).

IMAXES CEDIDAS POR FERNÁNDO, de a NOVAPONTE.

LARPEIRADA CELESTE

2010-07-26T16:02:00.001+02:00

Esta pasada fin de semana celebrouse na praza de Vilalonga unha estupenda larpeirada en honra do polbo Paul, e como apoio ao noso ben querido clube de fútbol, por alí se deron cita persoas e persoeiros de toda "caste" como pode verse nas imaxes do Domingo ás 13.30 da tarde, máis ou menos. Tamén se puido ver a algúns xogadores, como Saúl, e ata acudiu Dulcinea, en avanzado estado de xestación e que, alédome por ela, parecía levalo moi ben. Como evento público e de papatoria que era, estivo bastante concurrido (que pa papar ai xente sempre, jejeje), e ai que recoñecer que a organización non tivo mal, xa que nin os prezos resultaban prohibitivos, as racións aínda tiñan certa decencia, e ata se preocuparon de sinalar onde estaban os W.C. (que ai xente moi porquiña).

Para degustar, mexilóns, xiba, pementiños, polbo, empanada... e un estupendo viño Aguiuncho, da aldea, como tiña que ser. Houbo algún comentario dos mexilons, algo pequeneiros, pero matizando que seguramente tiña moito que ver a recente veda por toxina. Saborosos estaban, dende logo (eu dei boa conta deles). A ritmo latino, a xente íase espallando por as mesas cos pratos, e os turistas que se apuntaron bailaban e tiraban fotos, todo nun ambente tranquilo. Algúns baixaban ata o bar, baixo o palco das festas. As 4 e media da tarde o sitio estaba valeiro, pero limpo e recollido por os organizadores, sen embargo, seguramente por a noite volveu a ter certo rebumbio.

Na miña mesa coincidimos que debía facerse este evento unha vez cada ano (e non fai falla que sea por Paul). ¿Non vos parece?.

ANTIGAMENTE, O GROVE

2010-07-25T22:38:00.001+02:00

Aquí quedan dúas antigas imaxes de O Grove. Como podedes ver, na primeira está aínda por a metade a ponte da Toxa.

IMAXES CEDIDAS POR Fernándo.

SANXENXO "anticua" II

2010-07-24T13:30:00.004+02:00

Aquí quedan dúas imaxes de Sanxenxo. Na primeira vemos unha casa, que según me indica Rosy, a remitente, é diante de La Metro, en Silgar (alucinada estou), pero non sabe en que ano. A segunda imaxe faima chegar Fernándo, e vemos que é mooooooooooi antiga.

SANXENXO "anticua" I

2010-07-23T14:34:00.002+02:00

Aquí, novamente, belas imaxes do que era antes Sanxenxo. Na última podemos ver o centro de Sanxenxo, donde esta a palmera esta agora o edificio Mexico,que esta casi frente a subida ó Hotel Augusta.

IMAXES CEDIDAS POR FERNANDO-ANOVAPONTE

¿QUEN NON COÑECE A CELSO GALÁN?

2010-07-22T20:44:00.007+02:00

Celso Galán e caseque unha institución. Aquí o vemos cuns nenos nalgunha romería, ¿Montalvo, a festa do Carme aquí en Vilalonga...?

A EXTRACCION DO BARRO

2010-07-21T18:34:00.000+02:00

Unha fermosísima imaxe, POR FIN, das extraccións de barro en Vilalonga, da que parece que só se sabe que as persoas en primeiro plano, non son de Vilalonga.

IMAXE CEDIDA POR ALBINO CANEDA.

Aclaración TELLEIRA

2010-07-20T16:24:00.000+02:00

Sobre a imaxe da Telleira que subín http://ondequedavilalonga.blogspot.com/2010/07/unha-antiga-telleira.html ,faime chegar o primeiro anónimo dos comentarios dese día, o seguinte mapa, como base para indicar que realmente esa imaxe é da antiga telleira dos Calixtos, en Castrelo

IMAXES DO RECORDO

2010-07-19T17:20:00.001+02:00

Aquí vos deixo 3 imaxes que non corresponden a Vilalonga, pero de fermosa vista. No primeiro lugar, unha imaxe da visita da infanta Isabel ó Gran Hotel da Toxa no 1914.

Na segunda imaxe, outros tempos no final da Lanzada, hacia San Vicente, cando se aproveitaba ben o golfeiro para abonar as terras.

E na terceira imaxe o barco de pasaxe CANGAS-VIGO no ano 1968.

IMAXES E DATAS CEDIDAS POR FERNANDO

OUTRA CEPA CENTENARIA

2010-07-18T16:54:00.000+02:00

Velaquí outra cepa centenaria en Vilalonga, desta vez, a que está ben á vista diante do Bar Stop. É catalán negro, e aínda produce froito. Foi prantada no 1890 por o tataravó da remitente da imaxe, e que me conta que o que máis lle agradecen hoxe á cepa, é a sombra que ofrece.

IMAXE E DATOS CEDIDOS POR ROSY

A RONDA DE ENTRADA

2010-07-17T16:30:00.035+02:00

Imaxino que todos recoñecedes ben o sitio...

Aquí vemos na primeira imaxe, o que era a ronda de entrada a Vilalonga dende Sanxenxo, fai bastante tempo, e debaixo dos sináis a Ángel, un veciño no 1958. Na segunda, o mesmo sitio xa nos anos 60, onde podemos ver que daquela a ronda contaba con un cruceiro. E para rematar xa unha terceira imaxe máis recente da "historia" desa ronda.

Como curiosidade: ¿podería alguén dicir si é este o cruceiro que está agora no colexio?.

IMAXES E DATOS ENVIADOS A vilalonga08@gmail.com por Rosy. MIL GRAZAS.

¿PETO DE ÁNIMAS?

2010-07-16T20:00:00.002+02:00

Na fachada dun domicilio particular, pola zona de Lagarei, atopo o que penso o seu propio "Peto de Ánimas". Non vexo ningunha data, pero semella bastante antigo, e non sei porqué, doume a impresión que pertenecía a outra peza, antigamente.

UN NIÑO DE PEGA

2010-07-14T23:50:00.001+02:00

Velaquí onde foi unha parella de pegas a poñer o seu niño, nun limoeiro. O niño, aquí non se aprecia, pero está feito de vides e alambres. E como unha pelota alargada cun furado por onde entran e saen a traer comida ós pequenos.

A CAPELA DA LANZADA

2010-07-13T13:26:00.010+02:00

Aquí, 3 imaxes da Ermita da Lanzada. Bueno, certamente, esta primeira imaxe é das excavacions en 1973, ó outro lado da carretera.

As outras dúas son máis antigas, sen embargo non temos ano, aínda que da última apúntase que pode ser do 54 aproximadamente.

IMAXES CEDIDAS POR FERNÁNDO, A NOVAPONTE.

UNHA ANTIGA TELLEIRA

2010-07-12T01:00:00.005+02:00

Velaquí unha xenial imaxe que me fai chegar Fernando, (dono do bar A Nova Ponte), dunha antiga Telleira da Fianteira, ¿será a que está agora "restaurada" e pechada a cal e canto?. Vista por 2 persoas máis, tén toda a apariencia, pero haber si alguén pode aportar algo.
Fernándo, quítome o sombreiro.

SAN CRISTOBAL EN 1969

2010-07-10T14:00:00.001+02:00

Aquí vos quedan dúas imaxes que me mandaron ao meu correo. Trátase da procesión de San Cristobal no ano 1969, pasando por diante do Hotel Delfín Azul, na Lanzada, que, según me indica o remitente, pode ser que durante esa época non fora un hotel, senón un clube de alterne chamado "Blue Shark", (Tiburón Azul). Na terceira imaxe vemos unha panorámica da zona no mesmo ano.

Gracias por esta estupenda aportación, Fernándo-Barradaugas.

OS 200 ANOS DUNHA CEPA DE VIÑO

2010-07-07T21:09:00.001+02:00

Uns veciños de Vilalonga posúen esta tremenda cepa de viño, que curiosamente aínda da uvas. E digo curiosamente, porque unha vez preguntados de sobre canto ten a condanada cepa, dinme que cerca dos ¡¡200 anos!!.

NO 1983... E SIN "PARIS-DAKAR"

2010-06-26T00:00:00.005+02:00

Como xa imaxinades, hoxe non vai de Vilalonga, pero estas estampas ben valen o espazo.

Aquí vos deixo unhas imaxes que me fixo chegar ó meu correo electrónico, un blogueiro que firma como Fernando.

Trátase, na primeira, do "Paris-Dakar", no ano 1983 (incrible a diferencia notable entre esa imaxe e hoxe en día).

E na segunda imaxe vemos a ponte que está un chisco máis adiante, camiño ó Grove, onde o Bar Nova Ponte, vaia, e, como podedes ver, esta no ano 1963... SEN PALABRAS. Nunca deixará de sorprenderme a velocidade á que vai cambiando o noso mundo no tempo.

A quen mas fixo chegar, mil grazas, son máis que boas.

A ANTIGA FINCA DO TOREIRO

2010-06-25T00:13:00.001+02:00

Velaquí o que queda do piorno que antigamente pertencía a un toreiro. Estaba no lugar do chalé que se intúe detrás, sen embargo para facelo chalé, trasladáro a onde está agora, abandoado e cheo de silvas, e, aínda menos mal que non arrasaron con todo (ai que dar gracias a Deus por os pequenos milagros).

AXUDA: ¿DE QUE PAXARO SE TRATA?

2010-06-15T00:27:00.001+02:00

Hoxe topei este bonito paxariño a brincos nun xardín. Pensei que podería ser unha femia de paparoibo, pero non quedei convencida, xa que penso que os peitovermello son menos alongados. ¿Vos que opinades?.

TRANSFORMADOR

2010-06-11T21:19:00.001+02:00

Case diante do cartel que reza : LAGAREI, está este transformador. Alí o está, no medio das casas, xusto diante da entrada de unha. Co seu aspecto descoidado, non é que me inspire demasiada confianza, certamente, e non quixera ser eu a casa de enfrente o día que veña un camión sen frenos e o tumbe, ou teñamos esa probabilidade entre mil, de que pase un tornado...

O caso, é que eu non podo asegurar si é malo ou non para a saúde... pero sí que podo asegurar que non entendo que a manivela que rixe a corrente eléctrica de toda Vilalonga esté alí ó aire tranquilamente, sen tapa, nin fecho. Que non sexa fácil, nin seguro, non significa que ningún cabeza furada teña a "xenialísima" idea de unha "broma" subindo de noite alí arriba, con axuda, e dándolle cara abaixo á palanquiña. Según me dí un veciño, xa pasou algunha vez.

Atopo moi curioso non ter lido nada do tema.

DE TRIFÁSICOS E COHETES.

2010-06-05T00:08:00.002+02:00

Contábame un coñecido que se foi anotar para algunha das prazas que saca o concello para a limpeza de praias, e, que para a súa desilusión, apareceron unha burrada de aspirantes para solo 40 prazas (normal, con estes tempos), total que aínda me sacou unhas risas cando me explicaba que tras un exame tipo test, teñen que facer unha proba práctica (vai resultar que ai que demostrar a velocidade co angazo) e tamén que teñen que falar galego (¡que idiotez!). Días antes contába alguén como Catalina fixo repetir un examen poñendo de excusa un defecto de non sei moi ben o que, para que a cuñada de Aguín Magdalena puidera entrar na convocatoria, senon quedaba fóra...

Fai uns anos contábame un empregado de unha chea de anos, que no Concello todo está dado de antemán, algúns que levan anos, nunca son fixos, e algúns son fixos dende o primeiro ano, e sin proba ningunha. As veces contaba que lle regalara non sei qué a Catalina, que tiña que sacarlle a praza fixa como fora (eu nunca vin os regalos), e a mín fervíame o sangue solo de oílo.

Ó final un convéncese de que as "lendas urbanas" arredor dos concellos soen ser certos, que normalmente, en temas de licenzas e postos de traballo, todo está manga por hombro, non ai títere con cabeza... chamádelle X e despexade Y. Un convéncese de que é unha pérda de tempo presentarse a unha convocatoria nun concello, que as plazas, xa están dadas de antemán.

De pronto, mentras vos escribo, vólveme á retina a imaxe dunha mañá recente: Mari Paz, Angel e outros sentados arredor dunha mesa (eso sí, a Cata non a levaban). Mari Paz, ten unha suave conversa polo móvil, non se entende nada. Logo rin e falan entre eles, atácanlle a os pastéis que lles puxeron co café.. De súpeto recibe Ángel a chamada de Marcos (Gondariño), dicindo que ten alí unha inspección e menos discreto que Mari Paz, repite polo teléfono en voz alta: Vale, Marcos, vale, ¿pero estás ahí no Boavista?.

Alí os estaban, como compañeiros de clase comentando un examen.

Alguén na miña mesa dixo que topara currando para o Concello, á rapaza máis "burra" (falando con idioma popular) que se pode un topar, e que non se creía nin de coña que pasara algún examen. Outro decía que por eso dimitira a concellala de facenda, porque vía demasiadas historias e acabou ata o moño.

Despois do que levo oído, e recordando o grupiño, ¿que queredes que vos diga?, non podo por menos que preguntarme si alguén se ocupou de mirar si algún familiar deles está a currar no concello, ¿alguén lles supervisou os coñecementos para o posto de traballo?.

Non teño nada contra o de ter familiares e amigos traballando, pero, "cogones", si xa che facilitan a oferta de traballo sen ter que actualizar curriculum, facer entrevistas, ler a sección no xornal... polo menos, ¡¡ ten a decencia de prepararte a conciencia !!.

... Pero, dame que noite pechada ... vamos, para votar cohetes.

CRUCEIRO DE 1896

2010-05-29T22:19:00.009+02:00

Na zona da Costiña pódese contemplar este cruceiro que data do 1896, e no cal parece lerse con bastante dificultade no pé, que foi ...? por Juan de Otero e a súa muller Taresa Fernández Gonza ou González no ano 1896. A primeira vista un pensa que leva pouco tempo instalado no sitio pola cor uniforme, sen embargo ó achegarnos facémonos á idea que foi choreado en conxunto por os seus donos (está nunha parcela privada).

GORRION COMUN

2010-04-11T18:20:00.001+02:00

Aquí vos deixo unha foto dun gorrión macho que pillei camiñando unha tarde por Vilalonga. Dende logo é un "Passer domesticus", póñoo en latín por darlle algo de interés ao tema, xa que absolutamente todos, coñecedes ó gorrión común. O que espero que non saibades todos, e que según se pensa en toda a Península, aínda que pareza mentira, temos menos gorrións que pinzóns comúns. ¿E algún sabe como vai de mozas un gorrión macho?. O macho achégase á fémia coas alas baixas a cabeza votada para atrás e a cola cara arriba. Si se achega demasiado, pode que a femia intente correlo a picotazos.

O niño pode ser aberto ou cerrado, pero acostuma a ser de herba seca, e de aspecto pouco coidado.

HABELAS, AILAS.

2010-03-25T19:19:00.003+01:00

Primeiro foi o "baby", logo "mami" (eu), e logo "papi"... e todo distinto: HABELAS, AILAS...

"POLIS" con vocación.

2010-03-03T17:20:00.004+01:00

Unha vez pasado o temporal, dame por pensar si desta vez a Policía Local estaría máis ó rego que no anterior ataque forte de vento á zona, que casualmente caeu en días que se estaban a cortar as árbores dentro do campo de fútbol de Baltar e dentro do parque público de Sanxenxo. A cuestión é que de aquela, (e seino porque no de Baltar, estaba, por circunstancias que non veñen ó caso, alí), quedeime sorprendida porque polo visto estaban avisados para que cortaran a calle ou o carril polo menos, para cortar e retirar ás arbores e que puideran cargalas nun camión, e déronlles pranton. Alí non apareceu nin o tato en toda a tarde. Oínlles decir que no parque público onde o Hotel Sanxenxo os agardaron durante HORAS (moi profesionales), asíque que ían seguir a pesar do risco que entrañaba, como demostrado quedou. Unha das árbores, ó cortala caeu cara a carretera, pero por sorte (si pode decirse), quedou enganchado e bailando nun cable que imaxinei era do alumeado. TREMENDO. Anda, que se chega a caer de todo e nese intre baixa alguén andando...

E mira, tí, colega blogueiro, que por sorte (e aquí sí que non pode decirse sorte), comprobei axiña a tremenda "vocación" dalgún deles.

Para esta menda resultou algo "moi godido" porque son estrita respetuosa dos pasos de peón (aínda lembro que me pillaron nun deles). O caso é que levaba no asento de atrás un bebé enfermo, e subía eu pola Progreso a 40 pero eso sí, totalmente na berza, coa cabeza posta no asento de atrás, e, cousas que pasan, na milésima de segundo que mirei para atrás polo retrovisor porque oín que se atragantaba e non podía respirar ben, polo visto, parou un home na acera para cruzar, e eu non parei, vamos, que eu non vin parar a ninguén, pero... un coche da "Poli" local, veume. Fixádevos que vos dixen que eu ía a 40 e totalmente coa cabeza no outro tema, polo tanto, cando oín unha sirena e vin o coche que se lanzou sobre mín como un raio chirriando rodas, nin pensei que era por mín, buscaba onde aparcar rápidamente sin estorbar. O caso é que parei, baixei dun salto e puxenme a bater na espalda do bebé, e escoito un "Buenas Tardes" tan entonado de mala uva que me fixo xirarme tan de sorpresa que peguei coa testa no teito do coche (a imaxe ata ten a súa gracia). Cando vin que era un da local, bastante maior, e cunha cara que dicía "o máis chulo aquí son eu" quedoume cara de berza, e máis cando se puxo a explicarme o que pasaba. El veu perfectamente o que estaba facendo, e polo pouco ata pareceu que lle tardaba eu moito en colocar ben de novo o bebé, ata batía co pe no chan, (igual quería que o soltara como si fora unha serpentina en fin de ano). Primeiro pideume os papeles de moi mal ton, e logo, cunha falta de respeto total, veume a decir que como iría, que non os vira, e da maneira que o fixo só lle faltou chamarme idiota. Ó lado del, outro da local bastante máis novo, quizáis novato, miraba os papeles, mirouno a él cando se puxo nese ton, e non dou un chío. De repente doume un completo noxo, a vocación dese "maior" que debía dar un pouco de exemplo ó novato, e non ensinalo a ir de "chulo-nenas" cando se multa a alguén. Eu que os tiña por un oficio que alguén tén que facer, dei en pensar que cando a xente os pon a caer dun burro, teñen toda a razón, aínda que paguen todos, ó mellor, por a metade.

Porque... vale que tiña que multarme, clarísimo, e non teño nada que obxetar, pero non entendo aínda eu a que viña tanta sirena, tanto chirrido e aquel ton tan despectivo, vamos, que si cando lle veu a vocación foi pensando nesto, máis lle valera facerse prestamista.

¡¡ Ni que fuera yo Bin Laden!!, (que diría a Belén Estéban).

A TELLEIRA, SÓ PARA ELES.

2010-02-19T20:20:00.041+01:00

Hoxe, para a miña sorpresa e cabreo leo algo que me resulta indignante: O Grupo de Desenvolvemento Rural (GDR) vai entregar os premios ós proxectos orixináis. Estupendo. Gaña unha granxa-escola do Concello de Méis e un hotel especializado en setas dun matrimonio que vive en Barcelona. Xenial hasta aquí. O premio son 1200 € que teñen que repartirse entre ambos. Moi ben.

O que xa non me gusta, o que me mosquea, o que indigna e me parece de franco mal gusto, (igual son eu) é que os premios os deran onte á noite... ¡¡ NA TELLEIRA !?.

É dicir que a Telleira non se pode abrir para o turismo, non se pode abrir para os veciños, pero ¡¡ vaia !! si se pode abrir para o evento, que non pasa nada. Os arredores siguen cheos de broza, e non ai maneira de que vexamos o museo que ía ser. O final non vai ser máis que un local para cuchipandas.

Vamos, que casi entendo que os veciños non somos dignos dela.

Alucino.

INCRIBLE PERO CERTO

2010-02-17T20:54:00.001+01:00

Fai arredor dun mes, dei queixa no Concello das silvas sobre o muro da CR Sineiro, tal como comentei nunha entrada no mes de decembro do pasado ano http://ondequedavilalonga.blogspot.com/2009/12/silveiras-tutiplen.html

Pois ben, incrible pero certo, HOXE, veu a máquina do concello,e deixou esa parede pulida. Da gusto ollar o sitio agora. Por unha vez, e sin que sirva de precedente... Dona Cata, "quítome o sombreiro"

ROUBO A EPIFANIO CAMPO

2010-02-12T21:00:00.005+01:00

Nos terreos de Campo produciuse o roubo de 800 kg. de cobre (250mts. de cable de cobre), que rondan os 3000€.

Os veciños desconfían dunha furgoneta branca de chatarreiros que votou uns días por a zona, que ía ocupaba por dous homes de apariencia rumana, (eu mesma os vin na zona dos Institutos).
Chama a atención, que o cable suministraba electricidade para extraer a arcilla polo que se cree que tiñan bos coñecementos na materia.
O que non teñen claro e que van facer para evitar que lles volten a roubar o cable que sustituia ó roubado.

UN PETIROJO

2010-02-09T21:10:00.001+01:00

Hoxe, dando un paseo, topei cun regato que non sabía nin que existía. Está no camiño que vai dende o parque infantil cerca dos institutos ó Lavado Engrase Carmelo, na marxe esquerda. Estaba tan cheo de porcalla ("¡¡que raro!!"), que en realidade non sabería dicir si é exactamente un regato. En verdade o que me chamou a atención, foi un fermoso paxaro enriba do vimbieiro que se ve detrás do poste. Sinto que non saia o paxaro, non me dou tempo e de todos os xeitos, co móvil, pouco ía a verse, pero recollecín de inmediato a un petirojo (pensei que xa non quedaban). Cantaba que espentellaba, así que, me sentín na obriga de buscar unha imaxe por Google para lembrar a beleza deste paxaro, que, curiosamente, non estou segura de como se denomina en galego (ay, que mal quedei).

Eso sí, en latín, sei que o petirojo que se ve por estos lares, é o Europeo, é dicir, o Erithacus rubecula.

A saber cando voltarei a ver outro...

CON OU SIN PATATAL

2010-02-03T17:48:00.000+01:00

O Sergas xa pideu ao Concello licenza para por a funcionar o centro de saúde do Revel. Polo que parece a construcción está practicamente lista (ata puxeron un arboliño na fronte), así que, para unha puñeteira cousa que van rematar, espero, que Catalina non se ande con remilgos e lles dea licenza correndo. Francamente, xa imaxino que ó primeiro igual ai erros, e quizáis o material non ande moi ó día... e o personal, se o collen todo novo, igual está nervioso ou na berza (a xogo coa zona), pero, SINCEIRAMENTE, que me aleda que algo se poña a andar dunha santa vez. Fai un mes asegurábanme que a gardería nunca se ía por en marcha por culpa dun regato que pasa polo lado que seica foi denunciado, que había que conservalo e non sei que máis (quen me dera saber de onde saeu tal lucidez)... así que me da que vai moi para longo o asunto. Unha lástima, porque quedaba unha rúa moi de agradecer por alí arriba: Gardería, Campo de Fútbol, Centro de Saúde. Con todo urbanizado (co seu lado verde, claro está), ía quedar estupendo. E a mín, que me toca ir a Baltar, víñame xenial.

E, oíde, igual estéticamente non merece un premio, como xa dixo algún grupo, pareceralles que está no medio dun patatal, pero eu digo que según co prisma que un mire, e as ganas que un lle poña. Non se pode ser tan tiquis-miquis. A verdade é que boa falta nos facía unha novidade. ¿Que patatal?!. ¿Que vedes vos na foto?, ¿coas palmeriñas ao fondo e algo de imaxinación non vos parece ata tropical?, jejeje...

HOXE, DIA INTERNACIONAL DOS HUMEDÁIS

2010-02-02T09:00:00.021+01:00

Para quen non teña "pajolera" idea do asunto, o 2 de febreiro do 1971 (non estaba eu nin en proxectos), firmouse o Convenio sobre os Humedáis, a carón do Mar Caspio, na cidade iraní de Ramsar (de ahí o nome que se lle dá á lista, Ramsar). Esta lista, que se fixo daquela, incluía as zonas húmidas internacionáis de maior importancia, que son na actualidade, paréceme, 1011 humedáis, repartidos en 117 países. España sumóuse á lista en 1982 con 38 humedáis. Pois ben, parece ser que a Concellería de Medio Ambiente puxo en marcha unha serie de actividades para rapaces/zas de 4º de Primaria, co fin de celebrar este Día. Seica quere o Concello inculcarlle ós nen@s o darlle valor á natureza. Mediante talleres dan a coñecer o noso humedal, o Complexo Ons-O Grove. Eu penso que unhas visitas guiadas por a zona, serían bastante máis productivas en varios sentidos... Os rapaces estarían máis atentos con alguén explicándolles as especies animáis e vexetáis, as características de cada cal, os círculos migratorios... e indo a varios sitos, O QUE NON SE DEBE FACER. En fin, é a miña humilde opinión. Tamén puxeron en marcha ‘Os humedais, un patrimonio natural’, que ven a ser un xogo parecido a unha mezcla entre o parchís e o trivial, con 34 casillas, e preguntas acerca do tema. E pois sí, que está moi ben o xogo didáctico, e a celebración, e ata a propaganda do Concello do xornal, pero ¿qué queredes que vos diga?... o ideal de predicar o respeto ó natural, é demostrar que os peixes gordos lle dan importancia tamén ¿non?, e eu non vin que do Concello mandaran ninguén a limpar todo o que ai, nin que se organizara algunha partida de voluntarios, (como se fai nalguns ríos noutras cidades), nin que mandaran máis vixianza para acá, e "multa que Dios te criou, por guarro". Aínda me lembro do día que nun dos meus paseos, un vello estaba a descargar do "tranquinillo" vides, botellas de viño escachadas, unha alfombra vella... e pasou o Seprona, miraron, e nin do coche baixaron ("facía demasiada calor").

Vamos, que sí, que a celebración está moi ben, e o xogo estupendo, e os talleres... e bla, bla, bla... pero, o noso humedal (estarán esperando que perda o nome), queda tal como estaba: cheo de merdiña.

A SUB ESTACION... DE NOVO

2010-01-19T19:31:00.000+01:00

Hoxe lín no xornal que o conselleiro de Economía e Industria vai dignarse a analizar no sitio si se pode chegar a desmontar a subestación eléctrica, despois de tantas queixas veciñais, (demos gracias, por os pequenos milagres). Seica será o día 1 de Febreiro e poderemos, seica, queixarnos a él directamente na Cultural.

Pon tamén a noticia, que dona Cata solitou que no se dera autorización para que a ampliaran en onde está esperando que se acabe desmantelando, e pasando para Nantes.

De novo, sorpréndome como se nota que a vida das personas sempre vai despois do cochino billete, todo o mundo máis preocupado polo custe de desmantelar e trasladar e non por o perigo que corre a xente cunha gasolineira pegada á electricidade, e moito menos polos casos de cancro da zona, que moita xente asocia dado o número.
Só nos queda esperar unha vez máis que como tantas outras cousas, xa non no pobo, senón en todo o municipio non se quede todo en meras negociacións que non chegan a ningures... pois xa imaxino o principio das mesmas:

- Bueno, ¿por onde empezamos o choio?.

- Homeee... eu propoño que por os langostinos.

INCENDIO ROUXIQUE

2010-01-13T15:38:00.001+01:00

Na tarde de onte produciuse un incendio nun domicilio da zona de Rouxique, no que tuveron que intervir os bombeiros.

Según indicaron unha vez sofocado o incendio, iniciouse por mor do tubo de metal que tiña a cheminea, que non estaba ben instalado e fixo que ao longo de tempo se acumulara certa cantidade de restos de leña que acabou por arder.

Para resolver o problema víronse na obriga de romper algunhas baldosas, para que o lume puidera saír por algún lado.

CHEIROS E PLANTAS

2010-01-12T13:14:00.001+01:00

Esta maña tocaba médico, e con todo o que chovía (vaia tempada levamos), alá me fun. Ao volver, (fai unha hora) parei a facer certa compra en certo local do pobo. Xa non chovía, incluso saíra unha raiola de sol, e un rapaz duns 16 ou 18, da proxima xeración do pobo, fumaba na porta, tranquilamente, e ó pasar notei o cheiro "peculiar" do que estaba fumando. Tendo en conta que unha vez vin a un meténdose unha raia nun aseo da zona, non podo por máis que pensar, e decíndoo de xeito "light" que por desgraza na zona, como en outros sitios, a droga, dura e branda, tamén está bastante en circulación. En fin, o certo é que o detalle tróuxome á mente unha anécdota do verán.

Un venres bastante soleado, despois de almorzar, dérame por aproveitar e tirarme na terraza a tomar o sol co meu minibikini e lucirlle o meu "corpo serrano" ós paxaros (xa que o edificio de enfrente é máis baixo). Pasado un tempo erguérame coa idea de ir preparando a comida e ó facelo, vira na terraza de enfrente como un veciño coidaba das plantas. Revisaba as follas unha a unha, delicadamente, regábaas, achegaba o nariz de cando en cando... e sentírame fatal. Ás veces faste unha idea dunha persona sen coñecela (mea culpa) e eu, sempre pensara para min que ese veciño era un badanas, e resulta que amaba as plantas, coma mín, que sempre traio plantas e flores silvestres para ver si prenden nas xardiñeiras.... O caso é que horas despois de comer, lembrara que tiña que baixar a recoller algo nun comercio. Duchárame, vestírame... e xa saía por a porta cando lembrei que non puxera as lentillas (na casa teño por costume descansar a vista e non as poño), así que volvera sobre os méus pes ó cuarto, puxéraas, e o xirar diante da ventá para volver a irme, a miña mirada caíra sen pretendelo na terraza de enfrente para acabar soltando unha tremenda gargallada para min sóa, divertida: As plantas que tanto mimara o meu veciño... ERAN DE MARIHUANA.

A XUVENTUDE DE VILALONGA

2010-01-02T17:16:00.001+01:00

Curioseando por youtube, doume por poñer Vilalonga, para ver si había algo do pobo, e, atopei un pouco de todo, do equipo de fubol, dalquen que estivo de visita... pero curiosamente, o que me chamou máis a atención (case que escalda decilo), foi este video que vos deixo da nosa xuventude, na zona dos Leiros. ¡¡ Ai que ver o que cambiaron os tempos!!, ¿onde quedou a Gachadela?... Con esto pasan o tempo libre. Aínda me rin un pouco.

FELICES FESTAS

2009-12-31T15:00:00.006+01:00

Entre as cousas máis sinxelas e cotidianas, agóchanse un milleiro de pingas de felicidade: abre as mans e deixa que se che enchan de soños.

¡ QUE TEÑADES UN 2010 MOI FELIZ !!

SILVEIRAS A TUTIPLEN

2009-12-28T16:22:00.003+01:00

Hoxe apenas saeu o sol, pero non fai tanto frío. Non é que preste saír a pasear, con tanta auga, pero claro, a nevera ai que enchela, así que alá me fun ó Mercadona. Curiosamente fixeime nesta imaxe ao pasar... así, de súpeto, e doume por preguntarme, porque se deixou chegar a este extremo, xa que ata onde teño entendido, a máquina do concello limpa de cando en cando os beirales. ¿Que tén este de especial que sufríu a "discriminación" de non ser incluído na lista?. Dende logo non é que sexa un camiño, e os coches pasan, pero é un dos pouquísimos sítios de Vilalonga onde se pode aparcar tranquilamente. Agora mesmo, en cambio, os coches procuran non achegarse demasiado o muro (que é da casa rural,http://ondequedavilalonga.blogspot.com/2009/02/casa-sineiro-tr.html ) , para non raiar a pintura, que non están os tempos para levar o coche ó taller. Deste xeito, ás veces non se pasa, e a cuestión é que aparte dun camiño, cara atrás está un garaxe. Se cadra, existe algún motivo en concreto que impide ao concello "pasarlle a cuchilla" a todo o muro, e se o ai quixera coñecelo. Ademáis, de seguro que está todo cheo de bechocos de todo tipo, e no verán se cadra houbo ata sérpes (e todo tipo de basura que o vento e as mans pouco cívicas levaron cara alí).

Non é que sexa unha cousa tremenda, pero paréceme unha desas pequenas cousas que se podían ter a punto por Vilalonga, con moi pouco esforzo... ¡que diaños!, a todo o mundo lle gusta ver os sitios, as casas, as aceras... os pobos, pulcros e coidados. As silveiras a tutiplen, tamén están ben... no monte (e ata certo punto).