ROUBO A EPIFANIO CAMPO

Nos terreos de Campo produciuse o roubo de 800 kg. de cobre (250mts. de cable de cobre), que rondan os 3000€.

Os veciños desconfían dunha furgoneta branca de chatarreiros que votou uns días por a zona, que ía ocupaba por dous homes de apariencia rumana, (eu mesma os vin na zona dos Institutos).
Chama a atención, que o cable suministraba electricidade para extraer a arcilla polo que se cree que tiñan bos coñecementos na materia.
O que non teñen claro e que van facer para evitar que lles volten a roubar o cable que sustituia ó roubado.

UN PETIROJO

Hoxe, dando un paseo, topei cun regato que non sabía nin que existía. Está no camiño que vai dende o parque infantil cerca dos institutos ó Lavado Engrase Carmelo, na marxe esquerda. Estaba tan cheo de porcalla ("¡¡que raro!!"), que en realidade non sabería dicir si é exactamente un regato. En verdade o que me chamou a atención, foi un fermoso paxaro enriba do vimbieiro que se ve detrás do poste. Sinto que non saia o paxaro, non me dou tempo e de todos os xeitos, co móvil, pouco ía a verse, pero recollecín de inmediato a un petirojo (pensei que xa non quedaban). Cantaba que espentellaba, así que, me sentín na obriga de buscar unha imaxe por Google para lembrar a beleza deste paxaro, que, curiosamente, non estou segura de como se denomina en galego (ay, que mal quedei).

Eso sí, en latín, sei que o petirojo que se ve por estos lares, é o Europeo, é dicir, o Erithacus rubecula.

A saber cando voltarei a ver outro...

CON OU SIN PATATAL

O Sergas xa pideu ao Concello licenza para por a funcionar o centro de saúde do Revel. Polo que parece a construcción está practicamente lista (ata puxeron un arboliño na fronte), así que, para unha puñeteira cousa que van rematar, espero, que Catalina non se ande con remilgos e lles dea licenza correndo. Francamente, xa imaxino que ó primeiro igual ai erros, e quizáis o material non ande moi ó día... e o personal, se o collen todo novo, igual está nervioso ou na berza (a xogo coa zona), pero, SINCEIRAMENTE, que me aleda que algo se poña a andar dunha santa vez. Fai un mes asegurábanme que a gardería nunca se ía por en marcha por culpa dun regato que pasa polo lado que seica foi denunciado, que había que conservalo e non sei que máis (quen me dera saber de onde saeu tal lucidez)... así que me da que vai moi para longo o asunto. Unha lástima, porque quedaba unha rúa moi de agradecer por alí arriba: Gardería, Campo de Fútbol, Centro de Saúde. Con todo urbanizado (co seu lado verde, claro está), ía quedar estupendo. E a mín, que me toca ir a Baltar, víñame xenial.

E, oíde, igual estéticamente non merece un premio, como xa dixo algún grupo, pareceralles que está no medio dun patatal, pero eu digo que según co prisma que un mire, e as ganas que un lle poña. Non se pode ser tan tiquis-miquis. A verdade é que boa falta nos facía unha novidade. ¿Que patatal?!.  ¿Que vedes vos na foto?, ¿coas palmeriñas ao fondo e algo de imaxinación non vos parece ata tropical?, jejeje...

HOXE, DIA INTERNACIONAL DOS HUMEDÁIS

Para quen non teña "pajolera" idea do asunto, o 2 de febreiro do 1971 (non estaba eu nin en proxectos), firmouse o Convenio sobre os Humedáis, a carón do Mar Caspio, na cidade iraní de Ramsar (de ahí o nome que se lle dá á lista, Ramsar). Esta lista, que se fixo daquela, incluía as zonas húmidas internacionáis de maior importancia, que son na actualidade, paréceme, 1011 humedáis, repartidos en 117 países. España sumóuse á lista en 1982 con 38 humedáis. Pois ben, parece ser que a Concellería de Medio Ambiente puxo en marcha unha serie de actividades para rapaces/zas de 4º de Primaria, co fin de celebrar este Día. Seica quere o Concello inculcarlle ós nen@s o darlle valor á natureza. Mediante talleres dan a coñecer o noso humedal, o Complexo Ons-O Grove. Eu penso que unhas visitas guiadas por a zona, serían bastante máis productivas en varios sentidos... Os rapaces estarían máis atentos con alguén explicándolles as especies animáis e vexetáis, as características de cada cal, os círculos migratorios... e indo a varios sitos, O QUE NON SE DEBE FACER.  En fin, é a miña humilde opinión. Tamén puxeron en marcha ‘Os humedais, un patrimonio natural’, que ven a ser un xogo parecido a unha mezcla entre o parchís e o trivial, con 34 casillas, e preguntas acerca do tema.  E pois sí, que está moi ben o xogo didáctico, e a celebración, e ata a propaganda do Concello do xornal,  pero ¿qué queredes que vos diga?... o ideal de predicar o respeto ó natural, é demostrar que os peixes gordos lle dan importancia tamén ¿non?, e eu non vin que do Concello mandaran ninguén a limpar todo o que ai, nin que se organizara algunha partida de voluntarios, (como se fai nalguns ríos noutras cidades),  nin que mandaran máis vixianza para acá, e "multa que Dios te criou, por guarro". Aínda me lembro do día que nun dos meus paseos, un vello estaba a descargar do "tranquinillo"  vides, botellas de viño escachadas, unha alfombra vella...  e pasou o Seprona, miraron, e nin do coche baixaron ("facía demasiada calor").

Vamos, que sí, que a celebración está moi ben, e o xogo estupendo, e os talleres... e bla, bla, bla... pero, o noso humedal (estarán esperando que perda o nome), queda tal como estaba: cheo de merdiña.

A SUB ESTACION... DE NOVO

Hoxe lín no xornal que o conselleiro de Economía e Industria vai dignarse a analizar no sitio si se pode chegar a desmontar a subestación eléctrica, despois de tantas queixas veciñais, (demos gracias, por os pequenos milagres). Seica será o día 1 de Febreiro e poderemos, seica, queixarnos a él directamente na Cultural.

Pon tamén a noticia, que dona Cata solitou que no se dera autorización para que a ampliaran en onde está esperando que se acabe desmantelando, e pasando para Nantes.

De novo, sorpréndome como se nota que a vida das personas sempre vai despois do cochino billete, todo o mundo máis preocupado polo custe de desmantelar e trasladar e non por o perigo que corre a xente cunha gasolineira pegada á electricidade, e moito menos polos casos de cancro da zona, que  moita xente asocia dado o número.
Só nos queda esperar unha vez máis que como tantas outras cousas, xa non no pobo, senón en todo o municipio non se quede todo en meras negociacións que non chegan a ningures... pois xa imaxino o principio das mesmas:

- Bueno, ¿por onde empezamos o choio?.

- Homeee... eu propoño que por os langostinos.

INCENDIO ROUXIQUE

Na tarde de onte produciuse un incendio nun domicilio da zona de Rouxique, no que tuveron que intervir os bombeiros.

Según indicaron unha vez sofocado o incendio, iniciouse por mor do tubo de metal que tiña a cheminea, que non estaba ben instalado e fixo que ao longo de tempo se acumulara certa cantidade de restos de leña que acabou por arder.

Para resolver o problema víronse na obriga de romper algunhas baldosas, para que o lume puidera saír por algún lado.

CHEIROS E PLANTAS

Esta maña tocaba médico, e con todo o que chovía (vaia tempada levamos), alá me fun. Ao volver, (fai unha hora) parei a facer certa compra en certo local do pobo. Xa non chovía, incluso saíra unha raiola de sol, e un rapaz duns 16 ou 18, da proxima xeración do pobo, fumaba na porta, tranquilamente, e ó pasar notei o cheiro "peculiar" do que estaba fumando. Tendo en conta que unha vez vin a un meténdose unha raia nun aseo da zona, non podo por máis que pensar, e decíndoo de xeito "light" que por desgraza na zona, como en outros sitios, a droga, dura e branda, tamén está bastante en circulación. En fin, o certo é que o detalle tróuxome á mente unha anécdota do verán.

Un venres bastante soleado, despois de almorzar, dérame por aproveitar e tirarme na terraza a tomar o sol co meu minibikini e lucirlle o meu "corpo serrano" ós paxaros (xa que o edificio de enfrente é máis baixo). Pasado un tempo erguérame coa idea de ir preparando a comida e ó facelo, vira na terraza de enfrente como un veciño coidaba das plantas. Revisaba as follas unha a unha, delicadamente, regábaas, achegaba o nariz de cando en cando... e sentírame fatal. Ás veces faste unha idea dunha persona sen coñecela (mea culpa) e eu, sempre pensara para min que ese veciño era un badanas, e resulta que amaba as plantas, coma mín, que sempre traio plantas e flores silvestres para ver si prenden nas xardiñeiras....  O caso é que horas despois de comer, lembrara que tiña que baixar a recoller algo nun comercio. Duchárame, vestírame... e xa saía por a porta cando lembrei que non puxera as lentillas (na casa teño por costume descansar a vista e non as poño), así que volvera sobre os méus pes ó cuarto, puxéraas, e o xirar diante da ventá para volver a irme, a miña mirada caíra sen pretendelo na terraza de enfrente para acabar soltando unha tremenda gargallada para min sóa, divertida: As plantas que tanto mimara o meu veciño... ERAN DE MARIHUANA.

A XUVENTUDE DE VILALONGA

Curioseando por youtube, doume por poñer Vilalonga, para ver si había algo do pobo, e, atopei un pouco de todo, do equipo de fubol, dalquen que estivo de visita... pero curiosamente, o que me chamou máis a atención (case que escalda decilo), foi este video que vos deixo da nosa xuventude, na zona dos Leiros. ¡¡ Ai que ver o que cambiaron os tempos!!, ¿onde quedou a Gachadela?... Con esto pasan o tempo libre. Aínda me rin un pouco.